PBF - Boskie potyczki

[Denver]

Bazookh nie dowierzał - dziabnęła go żmija wredna. Na szczęście zaprawiony w bojach z truciznami, uZnał, że to nie było nic groźnego. Po prostu pechowo wdepnął na gada.

Pomysł z odganianiem wężowiska, generalnie się sprawdził.

Teraz za to krasnolud siedział okrakiem na krzywym, karłowatym drzewku.
Węże popełzły do wejścia do podziemi, skąd wychynął niewidzialny przez chwilę Drayaharus. Bazookh nie widział jakichś poważniejszych strat po stronie nieulękłych - z drugiej strony, węże też nie poniosły zbyt dużych strat....

[Dobro]

- Dziabnęły mnie, pieprzone gady! - syknął wściekły Drayaharus, wciągany na drzewo przez Bazookha. - A tak przy okazji: kto zamazał inskrypcje czaru na drzwiach? Pogratulować pomysłu, bo uaktywnił przyzwanie tych węży! - dodał w gniewie.

[Keth]

Żmijowe Bagniska, południe, 5 dnia bakis-ranu

Ukąszony jakimś zdumiewającym zbiegiem okoliczności w pachwinę, Huskun pobladł śmiertelnie i wytrzeszczył oczy. Stan ów trwał przez kilka uderzeń serca, rozbrzmiewających w uszach szamana dudnieniem kowalskiego młota. Ocknąwszy się z bezruchu goblin jął panicznymi ruchami zdzierać z siebie nogawice i rozpinać pas.

- Brubrin, do mnie! - zawył z obłędem w oczach - Na kolana, klękaj i ssij!

Oszołomiony przyboczny sam wytrzeszczył na dźwięk tak kategorycznego nakazu oczy, ale posłuszeństwo wobec szamana wzięło górę nad wahaniem. Rzuciwszy się na kolana goblin jął pilnie stosować się do rozkazu.

- Ranę masz ssać, ty wsiowy ciołku! - wrzasnął jeszcze wyższą nutą Huskun - Tam, gdzie wąż ugryzł... albo nie, jad chwilę poczeka... jak już zacząłeś, to skończ...

Przekrzywiwszy głowę w górę zaklinacz spojrzał na przesłonięte obłokami niebo, jakby spodziewał się ujrzeć na nim promieniujący nieziemskim blaskiem Kielich.

- Ku twej uciesze składam tę ofiarę, Panie Kielicha! - zakrzyknął z narastającą emfazą Huskun - Przyjmij ją jako wyraz hołdu i ulecz swego wiernego wyznawcę!

Wierzę, że każdy odpowiednio sobie wyobraził tę pełną dramatyzmu scenę!

[8art]

Barthur stwożony już miał zasłonić sodomię czyniącego Huskuna, ale pomniał sobie, że jeno niektóre wyznania stoją na straży tego aby kuśki nie pchać tam gdzie Arianna nie przykazała. Ale na szczęscie byli tu jeno sami swoi i kilku krasnoludów, dla których pederastia nie była niczym zdrożnym.

Przeżegnał się więc znakiem kielicha, aby podziekować panu kielicha, iż Huskun takim pobożnym wyznawcą jest.

[Denver]

Cholera - powiedział do siebie Bazookh - żmija była bardziej jadowita niż podejrzewałem. Mam halucynacje....

Zmartwił się nie na żarty krasnolud i złapał mocniej za gałąź

[deliad]

Żmijowe Bagniska, południe, 5 dnia bakis-ranu

W trakcie gdy Huskun badał granice swojej władzy nad podwładnymi, starając się wcisnąć kuśkę w paszczę zepsutych zębów Burbrina, a trzeba przyznać, że nie szło to mu to zbyt łatwo, bo wyznawca Cycatego Morka nie chciał współpracować i odwracała przytrzymywaną przez Huskuna głowę, wykazując tym samym całkowity brak zrozumienia dla kultu Piana.
I w czasie gdy pierwsze ciemne i sine kłęby dymu uderzyły w niebo całkowicie omijając podziemie. Stało się coś złowieszczego.

Z otaczających wyspę trzcinowisk wystrzeliły w powietrze stada spłoszonego ptactwa tworząc harmider gęgania, trzepotu i szelestu. Gdzieś w oddali rozległ się urwany w połowie krzyk przerażonego człowieka (lub nieludzia). Sam krzyk jeżył na karku włosy, jednak to jego nagłe urwanie budziło najgorsze podejrzenia.

[Araven]

Co to było?, cosik musiało spłoszyć ptaki, ten krzyk też mi się nie podoba. Miejcie broń w pogotowiu.

Czy da się ustalić kierunek z którego dobiegł krzyk?

[deliad]