Kontynuacja wątku z FB
Tajemnica rozwiązana, źle obstawiałem: "przemiana o ryzyku sześćdziesięciu procent. To wyliczenia, które znam od teoretyków." - czyli jednak szacunek na podstawie obserwacji, a nie wróżba astrologiczna. Mądrzejsi o tę wiedzę, wróćmy do pędzącej akcji:
Ktoś zły próbował udusić drużynę i wciągnąć ich niewidzialnymi pętami do zawieszonych pod sufitem kamiennych trumien, ale tan Kemot zaprosił wszystkich do swojej boskiej enklawy i ocaleli.
Pół-boska forteca tana Kemota ma czteroskrzydłowe wrota. Nie potrafię sobie tego wyobrazić - chodzi o dwa podwójne, czy o otwierające się w cztery strony na raz?
Poznaliśmy głównego, najstraszniejszego przeciwnika na końcu trzeciego poziomu. To Falujący.
Falujący jest tworem dwóch prawie czystych esencji: równowagi i porządku. "To byt składający się z dokładnie dwudziestu siedmiu osobowości." Trzynaście jest ewidentnie złych, trzynaście ewidentnie dobrych i jedna neutralna. "Najłatwiej wyobrazić sobie Falującego jako stojące półkolem, w rzędzie dwadzieścia siedem postaci, które od pasa w dół mają wspólne bulwiaste albo jakieś inne bezkształtne ciało".
Osobowości aktywują się sekwencyjnie, w cyklu dobowym, więc drużyna musi dotrzeć do Falującego zanim ponownie uaktywnią się ewidentnie złe osobowości. Stąd pośpiech.
Dusiciele z pierwszej komnaty to istoty nazywane "dusicielami", które duszą swoje ofiary dwoma lub trzema sposobami na raz.
"Istoty końca" są natomiast mniej ruchliwe, za to odbierają ofierze chęć życia i przyspieszają śmierć.
Każdy potwór ukrywający się w niewidoczności i niematerialności może liczyć na to, że gruby kapłan go zauważy, spojrzy w oczy, uśmiechnie się od ucha do ucha i uniesie do góry rękę "z wyprostowanym środkowym palcem w nieprzyjemnym geście".
A potem była już następna komnata.
Okazało się, że tan Abuk należy do jakieś rasy, którą nawet zło przeklęło i że świat chronią przed nim pieczęcie, które jak zostaną zerwane, to ho ho... Dowiedzieliśmy się tego, bo grubemu kapłanowi się to wyrwało.
