PBF - Dom pełen łotrów

[Trihikilius]

- Tak sobie teraz rozumuję, że własne okrycia zwiększą może naszą szansę na ucieczkę - łucznik mówił sprawdzając pospiesznie zamocowanie liny - Słyszałem, że jutro ma być dzień targowy i wystawią najlepszych gladiatorów, znaczy się niewolników z Kush, Shem i Argos. Od wczesnych godzin będzie zamieszanie z organizacją imprezy. Zgubimy się w tłumie. Czekam na was na dole.

[adamwl]

-Tak to od razu może z więzienia wepchniemy się na arenę? rzekł z przekąsem Adoth

[Araven]

Najpierw się stąd wynieśmy, potem pomyślimy co dalej robić i gdzie zanocować.

[Sigil]

Kordava, zaułek uliczny

Brama pachniała wilgocią, mokrym psem i czymś kwaśnym, o czym na razie wolał nie myśleć. Poczekał, aż jego towarzysze znajdą bezpieczne schronienie w mroku. Sytuacja nie była łatwa i wiele spraw wymagało wyjaśnienia.
- Posłuchajcie mnie, musimy się zastanowić, co nam teraz uczynić należy - rozpoczął ściszonym głosem. - Ktoś najwyraźniej morduje kapłanów w mieście. Zapewne po to, by przejąć władzę. W tej sytuacji, zabijanie kolejnego duchownego, gdy jesteśmy już oskarżeni o zabicie innego, jest nad wyraz nierozsądne. Wydaje mi się, że jeśli spróbujemy to zrobić, dziwnym trafem straże nakryją nas albo na gorącym uczynku, albo tuż po jego wykonaniu. Czyż to nie pomysłowe? Ktoś dzięki nam usunie dwóch ważnych kapłanów i uniknie podejrzeń, zwalając winę na nas - nie znanych nikomu wędrowców. A my zginiemy w walce ze strażnikami, albo też kat powiesi nas na rynku, ku uciesze gawiedzi. Nie, drodzy przyjaciele, to nie jest właściwa droga...

- Pomyślcie - kontynuował po chwili - ten, kto nam zaproponował to zadanie, jest tą samą osobą, która umieściła nas w lochu. Dlaczego? Aby zagwarantować sobie naszą współpracę i znaleźć osoby, które dokonają za nią zbrodni. Przy czym postarała się o to, aby uniknąć konieczności zapłaty. Nieznajomy obiecał nam jedynie jakieś bliżej nie sprecyzowane skarby w schowku. Jednak kto może wiedzieć, co się tam znajduje? Może nić istotnego? Może jedynie pamiątki rodzinne i przepis na jego ulubione ciastka? Lub też tuzin jadowitych węży?

- Garro prosił nieznajomego o złożenie przysięgi, pieczętującej jego dobrą wolę i będącej dowodem na to, że nas nie okłamał. Nieznajomy tego jednak nie zrobił. Jedynie wykręcał się mętną opowiastką o bogach i złym kapłanie… Można zapytać tak naprawdę, czym jest w tym ujęciu zło? Kapłan Seta w mieście, w którym wpływy mają kapłani Mitry musi być "zły" - tak jak "zły" byłby kapłan Mitry w Stygii... A jednak nie jest to sprawa wartości czy wiary, a jedynie polityki. Powiadam wam, iż dzieje się tutaj o wiele więcej, niż możemy sądzić. I nie znamy celu tej rozgrywki, ani nie wiemy, kim są gracze. Ponownie więc angażowanie się w to zadanie wydaje się beznadziejnym i nierozsądnym posunięciem.

- Zamiast więc czynić to, czego oczekują od nas osoby, które wtrąciły nas do lochu i następnie "miłosiernie" z niego uwolniły, proponuję abyśmy dowiedzieli się więcej. Nie wiemy tak naprawdę nic. Nie wiemy nawet, czy pod wskazanym adresem mieszka naprawdę jakiś kapłan Seta. Tak naprawdę może być to ktokolwiek. Zauważcie, że osoba, która rozmawiała z nami wiele miała do powiedzenia o sprawach dobra i zła - a jednocześnie namawiała nas do morderstwa i sama jak widać nie stroniła od niego...

- Garro, ponoć znasz to miasto - Nehaher zwrócił się do uzdrowiciela - Czy nie masz tutaj jakiś zaufanych przyjaciół, którzy mogłyby pomóc nam dowiedzieć się coś niecoś o tej sytuacji? Na przykład kim jest osoba, którą nasz Nieznajomy chciał zlikwidować? Jeśli jest to naprawdę doradca Króla, może powinniśmy udać się do niego i ostrzec go? Myślę, że mógłby zapłacić nam za to i zapewnić nam ochronę. Wydaje mi się, że to naprawdę najrozsądniejsza opcja, nalegam więc na to rozwiązanie...

Nehaher zamilkł i spojrzał na swych towarzyszy, czekając na ich odpowiedź.

[Keth]

Kordava, zaułek uliczny

- Słusznie prawisz, Nehaherze - oznajmił półgłosem Garro - Też mam wrażenie, że ktoś chce wykonać naszymi rękami czarną robotę, a potem skrócić nas bez wahania o głowy. Nie wolno nam niczego czynić pochopnie, trzeba wpierw dobrze się naradzić, ale nie w zaułku. Jak się wieści o ucieczce z lochów rozejdą, donosiciele będą wszędzie za nami węszyli.

Pytanie do MG - czy Garro ma wciąż w mieście jakiegoś zaufanego znajomego z dawnych lat, który mógłby mu zaoferować gościnę? Jakiegoś wyleczonego pacjenta albo przyjaciela?

[Araven]

Aesir popatrzył na Nehahera, ale jak to mamy nikogo nie zabijać, i do tego myśleć?!!!!

-Całe życie ćwiczono mnie do walki. Nie podoba mi się twój plan, za mało w nim przemocy, ale chwilowo możemy odpuścić kapłanom. Bo niewiele wiemy, ktoś się nami bawi a tego nie lubię. Traktuje nas jak bezrozumne zwierzęta, ale niektóre zwierzęta gryzą...

Garro
Kombinuj gdzie się ukryjemy.

[Dobro]

Garro: tak, możesz udać się do kupca Galbro, mieszka niedaleko targowiska, albo do... Oxanny, luksusowej kurtyzany portowej, której swego czasu regularnie dostarczałeś pewnych specyfików... Tym dwóm możesz zaufać w 100%.

[Trihikilius]

- Tak sobie teraz rozumuję, że własne okrycia zwiększą może naszą szansę na ucieczkę - łucznik mówił sprawdzając pospiesznie zamocowanie liny - Słyszałem, że jutro ma być dzień targowy i wystawią najlepszych gladiatorów, znaczy się niewolników z Kush, Shem i Argos. Od wczesnych godzin będzie zamieszanie z organizacją imprezy. Zgubimy się w tłumie. Czekam na was na dole.

Doire słysząc wywody jednego z towarzyszy zatrzymał się w jednej chwili puszczając bezwładną linę na pastwę szarpiącego ją wieczornego wiatru.

- Oooo, więc nie mam do czynienia ze świętoszkami - Bossończyk podrapał się w zamyśleniu po głowie - Nie jestem stąd, ale bywam w knajpach, słyszałem, że Król dziwnie się zachowuje ostatnimi czasy, mówią, że choruje i niedługo umrze oraz, że Wewnętrzny Krąg, wiecie, Gildia skrytobójców ożywiła się znacznie. W mieście zginęło już dwóch pomniejszych arystokratów, ponoć popleczników księcia Villagro. Jak wyglądał ten wasz wybawiciel? A z resztą, mówię, że jutrzejsze zamieszanie pozwoli nam zniknąć w tłumie, tylko się kurwanckamać pospieszmy. Teraz już spadam. Wy jak tam chcecie.

[Dobro]

Słychać stukot podkutych butów - to prawdopodobnie nocny patrol się zbliża. Idą równym krokiem, nie wydaję się, by kogoś gonili.

[Araven]

Jak rozumiem wszyscy są już na dole tak? Bo na ten temat nie ma info od MG. Próbujemy się ukryć.

[Dobro]

Tak, stoicie wszyscy w ciemnym zaułku. Lina została już wciągnięta do środka baszty.

[adamwl]

-Dobra ruszmy w końcu stąd dupy, a co czynić Nam przyjdzie zastanówmy się w jakimś zacisznym miejscu i na spokojnie

Słysząc patrol staram zachowywać się jak najbardziej naturalnie, nie wykonuję żadnych podejrzanych czynności

[Sigil]

Stoimy w ciemnej bramie, więc jak zgaduję, jeśli teraz wyjdziemy na ulice, wpadniemy na ów patrol. Tak więc cofam się głębiej w cień, aby go przeczekać. Po przejściu strażników proponuję od razu się stąd wynieść do jakiegoś spokojnego miejsca. Mam nadzieję, że Garro zna taką lokację.

[Dobro]

Stukanie podkutych obcasów narastało, aż wszyscy zobaczyli sześciu strażników miejskich, maszerujących równym krokiem po wybrukowanej ulicy, przyświecając sobie przy tym latarniami. Szli w ciszy, ale na ich twarzach malowało się znużenie graniczące z nudą.

Spoiler!

Mimochodem spojrzałeś na basztę, z której przed chwilą uciekliście. Ktoś wciągnął już linę i wydawało ci się, że gwardzista z podciętym gardłem stał w oknie obserwując nocny patrol, po czym zamknął okno i schował się we wnętrzu.

Ulica znów zadzwoniła ciszą, przerywaną dochodzacym z oddali wyciem psów i lekkim szmerem fal rozbijających się o brzeg.

[Araven]

Ukryliśmy się jak zdążyliśmy, przebywamy w tym wielkim mieście już kilka lat, to uniki przed strażą mamy opanowane.

A jak nas zobaczyli spróbujemy się wyłgać. Raczej nic o ucieczce naszej nie wiadomo im.