PBF - Dom pełen łotrów

[Araven]

Wydaję 1PL by powtórzyć nieudany rzut na Otwieranie okna, szkoda, że MG nie zaczekał na taką opcję ze strony Aesira. B)
Tylko ja w tej ekipie mam Podstęp? Bossończyk nie ma? By mnie jakiś wsparł czy coś.

[Dobro]

Ok, teraz się udało, 4dF pokazał +1 i okno zostało otwarte bez wydawania dźwięku. Odejmuję punkt losu. Wchodzicie do środka?

[Araven]

No panienki, naprzód jak Wam otworzyłem okno, przydajcie się na coś.

Wchodzę jako drugi,dopiero po chwili jak nie ma chętnych wchodzę pierwszy.

[Sigil]

Ja puszczam przodem obu barbarzyńców i wchodzę jako trzeci.

[Trihikilius]

Ja z łukiem w gotowości osłaniam tyły.

[adamwl]

Cymeryjczykowi znudziło się sterczenie i osłanianie tyłów, teraz pcha się pierwszy przez okna

[Araven]

Po wejściu przez okno Sigurd sięgnął po miecz, w lewej ręce miał tarczę, nasłuchiwał i rozglądał się, starajac się wyczuć ew. zagrożenie.

Coś było nie tak, taka duża posesja i tak cicho, brak strażników i ten martwy ogar na zewnątrz. (Przemyślenia).

[Dobro]

Adoth wszedł w ciemność. Zaraz za nim we wnętrzu domu zniknął Sigurd, Derrick, Garro i na końcu Nehaher.

W domu było ciemno i cicho: wszystkie meble stały w nienagannym porządku, zaś główny stół, przy którym przeważnie zasiadały ważne persony był nakryty jak do porządnej wieczerzy; jedynie jedzenia brakowało (mimo to cymmeryjczykowi aż zaburczało cicho w brzuchu).

W powietrzu unosił się dziwny zapach, który ciężko można było zidentyfikować. Adoth poszedł przodem, gdy coś poczuł i tylko dzięki instynktowi uniknął jakiegoś pocisku, który przeleciał cicho z jednego kąta pomieszczenia do drugiego.

Pocisk nagle nawrócił i zatrzymał się kilka metrów od stłoczonej grupki gotowej do obrony.

W powietrzu rozbłysnęły dwa czerwone punkciki, a następnie coś białego błysnęło w powietrzu. Stwór zawarczał cicho i rzucił się na Adotha.

To coś jest wielkości domowego kota i przypomina skrzyżowanie nietoperza z głową tygrysa!

[adamwl]

• Cytuj