PBF - Ach, ci przeklęci korsarze!

[adamwl]

Adoth

Galvacie może i nie jestem najbystrzejszy, ale jeszcze się raz w tym stylu odezwiesz a urwę Ci ten przemądrzały łeb

Spoko ja do siebie nie biorę, odróżniam sesję od życia

[Keth]

Garro idzie na układ z karczmarzem. Proszę MG o przejęcie mojej postaci na dwa tygodnie. Uzdrowiciel skoncentruje się przede wszystkim na rozkręcaniu interesu z produkcją mikstur, ale nie zapomni o zleceniu na leczenie poobijanego korsarza!

[Araven]

Sigurd

Zaatakowaliśmy się by się bronić, więc to byłą obrona, z uśmiechem oznajmił Sigurd i uważaj co gadasz, bo kiedyś stracisz zęby albo i głowę całą. Chodźmy stad do pokoju, trzeba ustalić co robimy.

[Sigil]

Chcę załatwić pokój i udać się do niego, aby móc w spokoju spróbować skontaktować się telepatycznie z Armą (Conanem).

[Dobro]

Pokój był, krótko mówiąc, ciasny. Sześć legowisk z miare świeżej słomy stało prostopadle do dłuższej ściany, zaś obok każdego legowiska stał niewielki kufer, służący raczej jako dekoracja, aniżeli praktyczne zamknięcie. Poza tym w pokoju znajdował się niewielki stolik, dwa krzesła i niepewnie stojąca komoda. Z okna zaś był widok na główną ulicę - znajdującą się jakieś 3 metry pod parapetem.

Nehaher usiadł i zaczął medytować, natomiast Garro po dobiciu targu z karczmarzem postanowił ruszyć do swojego pierwszego klienta.

Siedzicie w pokoju, wokoło cisza. Galvat: idziesz z Garro? Nehaher: rozumiem, że próbujesz nawiązać łączność umysłową z Conanem. Co robią Adoth i Sigurd?

[lightstorm]

Wyspy Baracha, karczma "Kordawski klejnot"

- Ja idę z Garro. Będę miał na niego oko - oznajmił Zamorańczyk.

- Gdy wrócimy dokończymy rozmowę. Nie dajcie się zabić - zaśmiał się pod nosem, po czym spojrzał na uzdrowiciela. - Idziemy?

Idę z Garro. Pilnuję by go nie okradli itd. Cały czas skupiam się na obserwacji otoczenia. Oczy dookoła głowy, ale głównie obserwuję Garro.

[adamwl]

Adoth

Wyciągnął się na posłaniu
Może Nasi mądralińscy coś wymyślą, na razie można odpocząć i niekoniecznie szukać guza

[Dobro]

W ciemnym pomieszczeniu nastała cisza po tym, jak Galvat i Garro ruszyli w miasto. Jeszcze przez chwilę ich podkute buciory stukały po drewnianej podłodze "Kordawskiego Klejnotu", by w końcu ucichnąć. Adoth ułożył blisko siebie swoje rzeczy i rozłożył się na sienniku, wyciągając nogi. Sigurd postąpił tak samo, patrząc jeszcze chwilę przez okno na znikających za rogiem towarzyszy. Nehaher zagłębiony w medytacji nawet nie zauważył ostatniej rotacji w pokoju, wciąż szukając myślami kapitana Conana.

***

Była późna noc, gdy Adotha tchnęło zimne przeczucie, że coś mogło się przydarzyć zielarzowi i jego pomocnikowi. Minęło wystarczająco dużo czasu, by oboje zrobili co trzeba i wrócili, a mimo to wciąż ich nie było. Zaniepokojony zbudził Sigurda, który w gruncie rzeczy już się wyspał. Za oknem odezwały się pierwsze ptaki, zwiastujące wschód słońca.

Jest poranek. Garro i Galvat nie wrócili na noc. Nehaher: nie udało ci się nawiązać kontaktu, możesz spróbować po śniadaniu.

Z Galvatem i Garro akcja przeniesie się na pewien czas na PW.