PBF - Ach, ci przeklęci korsarze!

[Sigil]

Arawen: A to OK. Po prostu nie wspominałeś o niczym takim wcześniej i myślałem, że coś się nagle zmieniło w relacjach.

[Dobro]

Garro otarł pot z czoła. Kilkugodzinne zabiegi, w tym oczyszczanie ran i nastawianie wybitych kości ze stawów, dały się we znaki u zmęczonego zielarza. Kapitan, który cały czas czuwał nad losem swoiego najlepszego bosmana, podał Garro niewielką czarkę z czarnym, aromatycznym napojem. Po wypiciu trzech łyków sen i zmęczenie zeszły z zielarza niczym ręką odjął. Garro dowiedział się, że ten cudowny napój swą tutaj kawą, pitą często przez khitajczyków i shemitów.

Zmęczony - ale zadowolony z fachowej pomocy rannemu - Garro przysiadł przy stole na dole karczmy "Meteoryt". Na środku sali, pod szklaną kopułą, stał niewielki kamień mieniący się na czerwono-purpurowo-zielono, będący ponoć owym meteorytem. Wtem do środka wszedł Galvat, nieco zadyszany i wyraźnie pobudzony.

- Musimy się zbierać. Mamy ogon! - szepnął konspiracyjnie, dopił piwo za zingarczyka i uchylił lekko drzwi, wyglądając na zewnątrz.

Puste ulice skrywały w sobie wiele cieni - a kto wie, może i wiele ciekawskich oczu.

Garro zapłacił za posiłek jedną złotą lunę i trzymając się blisko Galvata, ruszyli w drogę powrotną do "Klejnotu Kordawy".

***

Pierwsze ptaki zaczęły swój poranny śpiew, choć słońce jeszcze nie wynurzyło się zza morza. Sigurd tchnięty bardziej nudą, niż instynktem, postanowił się przewietrzyć, kiedy Nehaher kończył jeszcze śniadanie. Otworzył drzwi z karczmy ale zaraz je zamknął z prędkością atakującego węża. Nie minęła nawet sekunda, gdy w drzwi ze stukotem wbiła się strzała lub bełt.

***

Spoiler!

W ostatniej chwili zauważyliście, że z cienia na przeciwko "Klejnot Kordawy" ktoś strzelił z kuszy w otwierające się drzwi. Tylko prawdziwym szczęściem osoba otwierająca drzwi zdołała uniknął wbicia bełta w bebechy. Napastnicy ukrywają się w cieniu - wy również odskorzyliście do zaułka pomiędzy dwoma budynkami. Do karczmy dzieli was jakies 30 metrów.

[adamwl]

Adoth

Sigurd co tak tymi drzwiami trzaskasz?

[Sigil]

Wyspy Baracha, karczma "Kordawski klejnot"

- Ano właśnie - odezwał się Nehaher, wytrącony z zamyślenia nad talerzem niedojedzonych szprotek. - Miotasz się jak nie przymierzając, Pikt po porębie, gdy ja się tutaj skupić próbuję... Nie możesz trochę ciszej?

[Araven]

Trzaskam bo też myślę, a mi przeszkadzają te drzwi, i nie tylko one, w zęby chcecie?

[lightstorm]

Wyspy Baracha, karczma "Kordawski klejnot"

- Garro tylko bez głupstw. Zostań tutaj i schowaj się w najciemniejszy kąt jaki widzisz. Przyjrzę się tym rzezimieszkom i zaraz wracam. Gdyby rozpętała się jatka, biegnij do karczmy po pozostałych. Ja sobie jakoś dam radę - powiedział szeptem Galvat po czym nie czekając na odpowiedź uzdrowiciela, ruszył w stronę kusznika.

Spoiler!

Ukrywam się w cieniach i staram iść ciszej niż kot. Korzystam z widzenia w ciemności 50 metrów. Chcę podejrzeć ilu jest napastników i jak są uzbrojeni. Jeżeli nie da się dostać do nich po ziemi, spróbuję po dachu budynków. Biorę w rękę sztylet do rzucania, a wcześniej sprawdzam gdzie mam gwiazdki do rozsypania. W razie pościgu rozsypię je za goniącymi mnie. Zaatakuje tylko w obronie i będę uciekał do karczmy.

[Dobro]

Spoiler!

Podkradłeś się do napastników, zachodząc ich od tyłu (jesteście między dwoma kamiennymi budynkami: oni stoją bliżej karczmy, ty zaś na drugim końcu, jakieś 8 metrów od nich, spoglądając zza węgła. Nie zauważyli cię). Czterech napastników w ciemnych ubraniach i w kapturach właśnie odpalało pochodnie. W blasku rozpalanego ognia spostrzegłeś niewielkie, glninane dzbany. Podejrzewasz, że to oliwa lub inna łatwopalna ciec