Serce labiryntu

[BAZYL]

Pokutnik także podszedł do strumienia, aby napoić siebie i konia. Jednak słysząc słowa krasnoluda zainteresował się kamieniem. Idąc ostrożnie w tamtą stronę, starając się nie zatrzeć żadnych śladów i nie uczynić wielkich szkód, rozłożył szeroko ręce i zbliżył je do kamienia.

Próbuję wykrywać magię.

[mastug]

Eliminal i Entis poczeli obserwować strumień. Patrząc w jego górę, widzieli powykręcane koryto którym woda omijała wielkie korzenie, oraz duże kamienie i głazy. Elf dostrzegł na jednym z głazów, wygrzewającą się w plamie słonecznego światła, jaszczurkę długości ludzkiej ręki. Małe zwierzęta, leśne myszy, wiewiórki, ptaki siadały co jakiś czas na brzegu i piły wodę. Gdy popatrzyli w dół strumienia woda wiła się pomiędzy wielkimi drzewami. Nigdzie jak widział ani w górę ani w dół strumienia aby kwiatów było tak dużo jak tu i królowały tam raczej pokrzywy, trawy i mchy.
Elf przez chwilę przyglądał się kamieniowi. Głaz porośnięty był mchem ale mimo tego dało się na nim wypatrzeć jakieś symbole. Widok przysłonił mu Erdal który przeszedł po kwiatowej łące wprost do kamienia. Już miał go dotknąć gdy pomiędzy wysokimi kwiatami,na wyciągnięcie ręki, tuż przy głazie dostrzegł .. kosz a wokół niego rozsypane jagody i maliny.

Jakieś deklaracje?

[deliad]

Spoiler!

Krasnolud otacza polanę szukając jakich wyraźnych śladów, bo nie ma umiejętności w tropieniu. Gdy Erdal podchodzi do kamienia to przygląda się co się stanie gdy go dotknie.

[BAZYL]

Pokutnik wydał z siebie przeciągły gwizd, mający na celu zwrócić uwagę towarzyszy.

- Panowie - powiedział głośno - mamy koszyk i rozsypane owoce - to mówiąc wskazał ręką we właściwe miejsce.

Pozwala innym zbliżyć się do koszyka i poszukać śladów (bo sam się na tym nie zna). Oczywiście nie rezygnuje ze zbadania kamienia pod kątem magii

[Blaszak]

"Niesamowite." - skomentował jakby sam do siebie widok kwiecistej łączki wewnątrz zachwaszczonego wokół lasu.
"To miejsce wydaje się niewiarygodne. Jakby z innego świata."

Na dźwięk gwizdu Entis wrócił do towarzyszy.
Ostrożnie, starając się znaleźć jakieś ślady dziewczyny, podchodzi ścieżką do głazu i tam wokół wskazanego kosza z leśnymi owocami.

[Shoikan]

Nie macałbym tego kamienia zbyt ochoczo elf odezwał się do Pokutnika
Fakt, że koszyk jest wywrócony sugeruje, że panienka albo go wywróciła i uciekła, albo wydarzyło się coś innego, a głaz mi nie pasuje do tego otoczenia.
Jeśli jest tu jakiś druid *mówi głośno* to miło by było jakby się ujawnił
Elimanal powtarza powyższe zdanie jeszcze w orkowm i elfim.

[8art]

Pololbrzym bedzie szukac sladow dziewki. W koncu jest mysliwym ze stazem takze chyba tropic potrafi, bo nie wiem co innego sie uczyl, jak byl tym stazysta. Przeciez oszczepow nie nosil jak przydupas za starszym gajowym.

[mastug]

Grupa zebrała się przy menhirze. Rozglądając się wokół nie dostrzegli żadnych innych śladów bytności kogokolwiek. Tylko koszyk. Wokół kamienia kwiatowa łąka była nienaruszona.

Pokutnik wyciszył myśli, uspokoił oddech, skoncentrował tylko na muskający go wietrze magii. Gdy przyłożył ręce do głazu początkowo zaczęły delikatnie mrowić a później wyczuł jak magiczna moc zaczyna przepływać przez palce. Uczycie było podobne do zanurzenia koniuszków palców w zimnym górskim strumieniu. Nie miał wątpliwości menhir był magiczny.

Coś więcej robicie? Idziecie dalej w głąb lasu?
Pokutnik za pierwsze użycie wykrycia magii 2PD

[Blaszak]

"Na moje oko dziewczyna podeszła z koszykiem w to miejsce i nigdzie więcej się nie udała. Nie widzę śladów powrotnych, co nie oznacza, że ich nie ma. Nie jestem jeszcze zbyt biegły w trudnej sztuce tropienia więc mogłem coś przeoczyć."

Entis przygląda się głazowi, obejdzie go wokół. Słowa krasnoluda oraz elfa o możliwym świętym miejscu druidów skutecznie zniechęcają Entisa przed dotknięciem głazu. Na razie obejdzie go wokół by mu się dokładniej przyjrzeć.

Na głazie wypatruje wszelkich nietypowych kształtów. Znaków, napisów i innych rzeczy jakich na głazach zwykle nie ma.

[BAZYL]

Na dźwięk głosu elfa Pokutnik natychmiast oderwał ręce od kamienia i przyjrzał się swoim palcom. Wiedział że jest już za późno, ale jeszcze raz z obawą spojrzał w kierunku kamienia.

- Ten głaz jest magiczny - powiedział spokojnie. - Nie mam co do tego wątpliwości. To tłumaczy dlaczego okolica różni się nieco od reszty lasu. Nie tłumaczy jednak, co stało się z dziewczyną...

Przy okazji także chce przyjrzeć się symbolom na kamieniu. W razie czego może także oskórować go z mchu, jeśli to pomoże.

[Shoikan]

Elf przyłącza się do oglądania napisu i próbuje go odczytać. Jeśli jest w obcym znanym elfowi języku od razu go tłumaczy na wspólny.

[deliad]

Krasnolud z trudem wspiął się na lekkie podwyższenie zakończone sterczącymi korzeniami dębu. Zerknął na całą polanę z góry, pociągnął kilka razy za brodę.

- Hej - zawołał na resztę - stąd widać całą polanę. Jedna ścieżka z wydeptanych śladów prowadzi do głazu, nie licząc waszych, żadnych powrotnych. Ani chybi to ślady dziewki skoro na ich końcu ino kosze leżą.

Zsunął się z korzeni i okrężną drogą wrócił do muła skubiącego trawę wedle potoku.

- Widzi mi się, że jakoweś zdarzenia magiczne a mistyczne musiały tu zajść, skoro dziewka przepadła jak kamień w wodę. Wielem rzeczy czytał, a jeszczem więcej widział i to mi się patrzy na jakowyś głaz teleportacyjny albo .... pożerający ofiary i z ich soków użyźniający glebę. A co ty sądzisz magiku - te słowa skierował do Erdala.

[Shoikan]

Elf czyta i tłumaczy to co napisane.
G… ..... do p..by rzek..j
Ro.um mój m.m or..em, odw.ga mą ..rczą *kropki oznaczają treść zamazaną*

Drugie zdanie wydaje się łatwe *mówi Elimanal*
Rozum mój mym orężem, odwaga mą tarczą.

*zapisuje całość na pergaminie we wspólnym i elfim*

[BAZYL]

- Magiku? Mówcie mi Pokutnik mości krasnoludzie. Ja nic nie myślę, ja obserwuję i sprawdzam - od myślenia to są wielkie pany. Te bohomazy wyglądają mi na pismo. Elfów, jeśli się dobrze rozeznaję. Niestety nie potrafię ich przeczytać, więc musimy zdać się na kogo innego.

- O właśnie! - dodaje słysząc słowa elfa. - Pokażcie no... G...

[Blaszak]

Entis duma chwilę. Pyta kilka razy elfa o powtórne przeczytanie, potem na zapiski jego na pergaminie patrzy i mówi.

"Mnie to się widzi, że brzmieć to może tak."

"Gdyś gotów do próby, rzeknij: Rozum mym orężem, odwaga mą tarczą."

"Zdaje się, że dziewka czytając to na głos w elfim języku głazu dotykała i znikła."