Forum KrysztalyCzasu.pl

Watek techniczny

Ja jako genialny strateg, przy ktorym Sun Tzu, Cezar, Guderian to beztalencia;) ustawiam wszystkich do obrony i wskazuje cele tak aby sobie wzajemnie nie przeszkadzac i zadac maksymalne straty i zapewnic sobie nawzajem dobra obrone.

morgliht napisał(a):

Arus po zakończeniu walki przemywa rany spirytusem opatruje się i przemyka pobojowisku i przeprowadzam badania zombich,
-czy po przejęciu ich ktoś próbował nad nimi z powrotem przejąc kontrole? -czy można połączyć pod względem podobieństwa powstania,odniesionych ran, rasy, z ciałem znalezionym w lesie z z tymi zombimi,
-czy mgła była magiczna i może wiązała się z jakimś masowo przywołującym martwiakiem czarem, sprawdzam czy pochodziły z tego świata z nekrosfery,
- zombie były umagicznione j czy mogę określić moc tej istoty
- czy jestem w stanie od przejętego zombiego dowiedzieć się kto go stworzył ( może są za głupie )
- sprawdzam wpływ czarnego ognia na nieumarłych i oceniam po jakim czasie zostałem zauważony przez nieumarłych jak ich zaatakowałem, i czy widziały mnie wszystkie czy tylko te co zaatakowałem

Ile mam żywotności w tym systemie ?

Żywotność podawałem przy charakterystyce postaci:
Arus Próg Przytomności: 64
Próg ran: 11
Próg Życia: 76.
Uznałem, że ich nie zaatakowałeś czarnym ogniem to ochronny krąg, zombie wykryły Cię potem w trakcie walki, chroniły Cię zombie jakie przejąłeś, ale potem w zamieszaniu juz cię wykryły i nieco oberwałeś. Są z tego świata, napisałem, że pożywiali się nimi władcy, ożywiono je niedawno. Kto tego dokonał to nie wiesz i nie możesz wykryć. Czarny ogien ich osłabiał, ale nie działał tak skutecznie jak na żywych. Nikt nie próbował odzyskać kontroli nad nimi. Mgła była wywołana magicznie.

Ew. opisy fabularne walki mile widziane.

Wdrapawszy się na pobliskie drzewo elfka wybiera najlepsze miejsce i ogarnia wzrokiem to, co dzieje się na dole. Dobrze zrobiła nie zostając wśród walczących - więcej miejsca dla orka, księcia, znaczy Amrasa i innych. Caratris ze spokojem sięgneła do kołczanu, wyjeła strzałę i swoim zwyczajem przyłożyla grot do ust, przymknęła oczy. To jej rytuał, powtarzała go za każdym razem, gdy słała w powietrze pierwszą strzałę - rytuał, który uspokajał i miał zapewnić celność. Cięciwa Zwiastuna Ciszy zagrała cicho gdy strzała poleciała w tłum zombie. Gdy elfka szykowała się do kolejnego strzału, na dole Arus właśnie zaczą czarować - efekty czarów były dla elfki nieoczekiwanym widokiem, czymś co na chwilę wytrąciło ją z równowagi. Ręka zadrżała i wypuszczona strzała chybiła celu. Przeklinając w duchu swoje rozkojarzenie Caratris wzieła parę oddechów, by znów w pełni się skoncentrować. Na dole walka wrzała, tak samo jak uczucia w sercu elfki. Nie można się było pomylić co do natury rzucanch przez Arusa, elfa!, czarów. Zaciskając zęby elfka wyjęła kolejną strzałę, naciągneła łuk... i znów chybiła. Dziadostwo! Ładny ze mnie strzelec. Bezoki goblin celniej by strzelał. Skup się! Powoli, sprawą elfa zajmiesz się później. Spokojny oddech powrócił. Naciągając cięciwę do następnego strzału elfka szukała kolejnego celu. W skłębionym tłumie wypatrzyła Arusa, stał akurat plecami do niej. Jeden celny strzał, tylko jeden. Oczyma wyobraźni elfka widziała pędzącą strzałę, to, jak idealnie trafia w cel i jak cel bez ruchu pada na ziemie. Wizja nie chciała odczepić się od elfki. Od napinania łuku elfka czuła już każdy mięsień na rękach. Cel nadal stał plecami do niej. Wyczekała jeszcze chwilę kątem oka wyłapując lezącego w strone czarnoksiężnika zombie. Lekka zmiana położenia łuku i strzała popędziła w tłum przelatując niebezpiecznie blisko Arusa i trafiając w głowę stojącego nieopodal zombie. Kolejna strzała i kolejne idealne trafienie w głowę, i wciąż ta sama wizja upadającego na trawę elfiego ciała. Do końca walki elfka zdążyła wypuścić jeszcze trzy strzały, oberwać rzuconym przez zombiaka toporkiem i milion razy wyobrazić sobie śmierć czarnoksiężnika.

Fajny opis.

Oto Moce Elfki: