Forum KrysztalyCzasu.pl

- Im szybciej się uporamy z kłopotami na Kos tym szybciej wrócisz do żony. Nic innego Ci nie mogę powiedzieć. Ale na pocieszenie rzeknę jeszcze, że zniszczenie czarnotrupa z pewnością bardzo przybliża nas do domu.

Caratris uśmiechnęła się słysząc takie wyznanie z ust księcia Amrasa. Jak zwykle otarcie się o śmierć u wielu wywołuje napływ uczuć i tkliwych myśli o bliskich. Dobrze, że to nie ork zaczął się rozklejać, bo tego jej i tak nadszarpnięta psychika chyba by nie zniosła - uczuciowy ork przebiłby chyba czarnotrupa. Elfka uznała, że jak na ciężko ranną humor bardzo jej dopisuje.

- Ja bym się stąd zabierała jak najszybciej się da, chociaż nie wiem, czy dam radę. Ale... jak już się doczłapie do wierzchowca, to może uda mi się z nim porozmawiać i nakłonić, by po prostu poszedł do Eryn Dolen, a potem będę mogła sobie dogorywać na jego grzbiecie. Panowie, nic tu po nas już...
Elfka podniosła się i zaczęła szykować do drogi.

- Dobrze prawisz Caratris. Mus nam zniknąć w puszczy i z oczu kultystów. Zbyt nas czarnotrup porąbał żeby ryzykować kolejne starcie bez potrzeby.

Druid wstał od ogniska i podszedł do elfki. Przyjrzał się jej przekrzywiając głowę. Nagłe polepszenie humoru mogło być efektem ziołowej nalewki, ale także załamania nerwowego lub wstrząśnienia mózgu.

Wzniósł ręce ku górze i chwycił symbol Sharami z którego w stronę Caratris pofrunęły malutkie ogniki. W miejscach na, które padały gasły z rozbłyskiem i swądem palonej skóry. Pozostawiały po zasklepionych ranach malutkie blizny pooparzeniowe.

- Caratris zastanawiałaś się kiedyś nad czczeniem Bogini Ognia i Wiatrów? - zapytał.

Jeśli trzeba to pomagam w wyniesieniu rzeczy z tej komnaty.

Które konie nie żyją? Caratris się załamie.

Konie zabiły prawdopodobnie wielkie nietoperze, to drapieżniki o nieco wyższej niż zwierzęca inteligencji, też wysysają krew ale są zmutowanymi zwierzętami czasami pod władzą wampirów, gdzieś dalej słychać jakby parsknięcie konia i próbę jego uspokojenia przez jakiegoś humanoida, może z 20 metrów od ruin już w puszczy, co robicie?

- Drogi Radagaście, wiara w bóstwo to kwestia wewnętrznej potrzeby i przekonania. Ja nie jestem przekonana, czy chcę któremuś z nich okazywać więcej zainteresowania niż innym. Może kiedyś...


Gdy oczom elfki ukazał się obraz rozszarpanych koni ledwo zdołała się powstrzymać od siarczystego przeklęcia bogów, wampirów, nieumarłych... oraz wszystkiego innego. Biedne zwierzęta. Zauważyła na szczęście że jej wierzchowiec zdołał chyba gdzieś uciec i, o ile wielkie nietoperze nie dopadły go gdzieś dalej, istniała szansa, że biedak jeszcze żyje. Gdy Caratris usłyszała parsknięcie niewiele się zastanawiając ruszyła w kierunku, skąd dobiegał odgłos, zakładając w międzyczasie strzałę na cięciwę, by być gotową do strzału.