Forum KrysztalyCzasu.pl

Czekam jak zareguje reszta druzyny. Jak rzuca sie w wir walki to bede sie starał eliminować pojedyńcze zombiasy, albo wspomagac tych co walczą w pojedynke, tak żeby nie skupiać uwagi przeciwników na sobie. Staram sie tez na bierząco analizować sytuacje.

- Baruk Khazad! Khazad ai-menu! - niski kształt odziany w kolczugę przemknął między Ulrichem i Eithartem. Topór dwuręczny zalśnił w dłoniach krasnoluda.

Skupiona w mgnieniu oka moc zoogniskowała się wokół dłoni mnicha nadając im nadludzkiej twardości, pozwalającej tłuc kułakami niczym krasnoludzkim młotem. Mich spiął konia aby tuż przed szkieletami zwinnie zeskoczyć z konia, pozwalając mu wpaść na któregoś ze szkieletów, a samemu zaatakować inego z martwiaków.

- GOOOORLAM!!! - krzyknął jeszcze atakując nieumarłe wynaturzenia.

- Hektor! Trzymaj się blisko Eitharta, osłaniaj mu plecy - postawa defensywna! - krzyknął Ulrich, mijany właśnie przez pędzącego na koniu mnicha. Stało się jasne dla rycerza, że wszelkie rozkazy jego kompanom będą równie skuteczne jak walka z wiatrakami. Musi nieco popracować nad dyscypliną w drużynie.

Zaraz potem odwrócił się i wyciągając z pochwy wielkiego flamberga, chwycił go za ricasso - umożliwiające wygodne trzymanie i operowanie bronią jednorącz - i uderzył konia w boki, szykując się do szarży.

- Attaken die szkieletory! - krzyknął basowym głosem, pochylając się do przodu i trzymając wyciągnięty miecz niczym lance.

Widząc jak wszyscy ruszyli w tango. Feskir rzucił sie między gobliny wspomagając linie obrony szaman. Przemieszczając sie wśród gobosów obrotami dorzucał pchnięcia i cięcia w strone nieumarłych błogosławiąc ich soczystmi bluzgami.

Shagrat wyciągnął katanę z pochwy i runął konno między szkielety i zombi, staram się jak najwięcej przejechać koniem, obalić na ziemię zadeptać kopytami i przy okazji uderzam szablą osłaniam Urlicha.

Grupka awanturników uderzyła, część konno, pieszo walczyli Hektor i Feskir oraz mnich Eithart. Wykrzykując imiona swych bogów, lub wznosząc bojowe okrzyki najemnicy uderzyli. Ciosy były straszne, Eithart szybki niczym błyskawica rzucał wrogów i kruszył im nieumarłe kończyny, część nieumarłych ślizgała się na lodzie. Walk trwała czarny rycerz ciał ze swego wierzchowca flambergiem roztrącając nieumarłych, podobnie czynił Shagrat. Feskir osłaniał plecy Eitharta, w sumie Hektor, Eithart i Feskir tworzyli spieszone trio, Shagrat i Ulrich byli jak konne demony zniszczenia. Krasnolud Svart wykrzykujący okrzyki bojowe w rodzimym języku siał zniszczenie swym toporem, po niespełna minucie nieumarli zostali wybici, szaman gobosów cisnął na koniec silna ognista kulę niszcząc uchodzących.

-Witajcie przyjaciele!- odezwał się krasnolud szokując wszystkich- Obaj mamy szczęście że na siebie wpadliśmy. Wy potrzebowaliście pomocy a teraz my potrzebujemy pomocy.

Zbój poprawił kapelusz, otrzepał płaszcz, charknął i splunął na pobliskie resztki szkieleta.

- Kurwieje obesrane poszarpały mi płaszcz. Krew ich kurwa raczej już nie zaleje.

Dodał wymierzając poteżnego kopniaka w leżącą na ziemi czaszke, która poleciała pod samo wejście do kurhanu.

- Trzea bedzie obczaić co kryje ten kopiec.

Puchacz ruszył w strone łuku klepiąc po drodze w plecy mnicha dając mu do zrozumienia, żeby poszedł z nim zbadać wejście do kurhanu.

- Kurwości! - zaklal mnich, gdy klepniecie Puchacza przerwalo inkantacje rzucanego czaru.

- Weźże zluzuj poślady, bo czarować kurwa nie mogę. Rannych trza najpierw ogarnąć. - fuknął na złodzieja, po czym rozpoczal rzucanie czaru ponownie.

Watek techniczny

Po tym jak rzuce czar, przywitam sie z goblinami ide z Puchaczem obejrzec to wejscie. Bede sprawdzal, czy jest tam jakas magia: potencjalne magiczne pulapki itp.

- Aż kurwa nie widziołek, że coś klecisz tymi rencoma. Ty może poczarujesz mi coś na płaszcz!?

Dorzucił żartobliwe w przerwie między zaklęciami po czym odszedł kawałek odcedzić kartofle charkając przy tym jak zażynane ciele dławiące sie własną krwią.

- Wasz język jest wielce niestosowny - zagrzmiał Ulrich, ganiąc obu towarzyszy z wysokości siodła. - Zachowujecie się jak marynarze w portowej tawernie. To już mój koń ma więcej klasy - dodał, waląc konia po karku. Ten zadrżał i splunął na ziemię pod pewnym uderzeniem swego pana.
- Znów się spotykamy - skinął głową do zielonoskórych. - I to dobrze się składa, bo nie musimy was szukać. Mamy bowiem do was pewną sprawę.

- Porąbało Cie Urlich? Delikatny żeś się zrobił elfia cnotka. - Mnich spojrzal na rycerza z dziwna mina, po czym dodał jeszcze z uśmiechem widząc jak rycerz poklepuje rumaka: - Lepiej wal dalej konia.