Dwaj trzymający nosze paramedycy spojrzeli na Badassa wzrokiem po części zdezorientowanym, po części pełnym niedowierzania, bo niesiony przez nich pacjent nawet nie drgnął pozostając w głębokiej komie.
- Dobra, do karetki z nim! - rzucił podniesionym głosem pogromca kryminalistów - Szybko, prosto do szpitala!
Badass poczuł falę rozlewającej się w umyśle niewysłowionej ulgi, bo dwaj ratownicy nie próbowali kwestionować jego zdumiewającej diagnozy, tylko ruszyli szybkim krokiem w stronę wyjścia z pływalni. Trzymający się przy noszach Tofi zerknął z ukosa w stronę stojących obok basenu agentów - robiąc to wystarczająco dyskretnie, by agent z tabletem nie zdołał dostrzec twarzy młodzieńca.
I struchlał dostrzegając federalnego o srebrnych włosach podążającego w ślad za paramedykami w tempie, dzięki któremu zdołał on dogonić ratowników w progu holu.
- Agent specjalny Stetson - przedstawił się federalny, obserwując zmrużonymi oczami nieprzytomnego Erica - Pojadę z wami do szpitala.
W takim towarzystwie człowiek może się poczuć bezpiecznie, prawda? 
