PBF - Los Najemnika

Awatar użytkownika
8art
Reactions:
Posty: 6267
Rejestracja: 13 stycznia 2011, 17:38
Has thanked: 121 times
Been thanked: 81 times

Post autor: 8art » 27 lutego 2013, 23:18

Ja mam dosc ostra jazde w tyrce do soboty, ale jak moge to pisze. W przyszlym tygodniu jestem piec dni na szkoleniu w Bristolu i bede raczej dostepny tylko wieczorami. Mam tylko nadzieje, ze wifi bedzie za free w hotelu:)

Aravenie jak troche zwolnimy to chyba nic sie nie stanie, a Ty od razu, ze nie chcemy grac. Astaroth i Mordi zawaleni robota, ja tez. Narzucasz ostre tempo, a nie wszyscy moga pisac jak Ty po kilka-kilkanascie postow dziennie. Ja np ostatnio nie moge za czesto pisac, choc nie chce rozstawac sie z urukiem, druzyna i przygodami w Waluzji i Kos.

Araven
Reactions:
Posty: 8334
Rejestracja: 13 lipca 2011, 14:56
Has thanked: 1 time
Been thanked: 1 time

Post autor: Araven » 28 lutego 2013, 00:56

Luzik. Jak to kwestia zapracowania to ok. Myślałem, że Wam się znudziło.

Awatar użytkownika
mordimer00
Reactions:
Posty: 2226
Rejestracja: 07 stycznia 2011, 09:44

Post autor: mordimer00 » 28 lutego 2013, 07:38

No nie powiem, że chwila wytchnienia byłaby mile widziana, gdyż naprawdę zawalony jestem robotą choć staram się jak mogę pisać gdy mam czas.
Strażników bym odesłał razem z elfami a z nami jakby pojechało 5 elfów z tej gromady którą uratowaliśmy to byłoby miło (ale jeśli się zgodzą i nie mają np: rodzin czy dzieci)
Plan Radegasta jest całkiem sensowny aby oni polecieli a My biegiem w te pędy za nimi.
"Stara?em si? tak ?y?, abym w godzinie ?mierci móg? si? raczej cieszy? ni? l?ka?..."

Araven
Reactions:
Posty: 8334
Rejestracja: 13 lipca 2011, 14:56
Has thanked: 1 time
Been thanked: 1 time

Post autor: Araven » 28 lutego 2013, 10:10

To jak robimy jakąś przerwę w Pbf-e? Ew. jak długą? Czy po prostu obniżyć częstotliwość postów i gramy dalej ale wolniej ?

Awatar użytkownika
8art
Reactions:
Posty: 6267
Rejestracja: 13 stycznia 2011, 17:38
Has thanked: 121 times
Been thanked: 81 times

Post autor: 8art » 28 lutego 2013, 10:37

Ja bym gral dalej tylko wolniej.

Plan Radagasta brzmi sensownie. Gdybysmy znalezli sie tam szybko, to moje przewagi dowodcze dalyby obroncom niemale bonusy. W skali calego plemienia statystycznie bedzie to wielka roznica.

A reszta niech pedzi konno chocby mieli konie zajechac. Elfy nieh ida z ocalalymi, moze z jednego, dwoch wziasc ze soba na wypadek jakiegos spotkania. Elfy beda mogly wszystko szybko wytlumaczyc. Pozatym moga telepatycznie kontaktowac sie z Sakumbe, wiec bedziemy mieli przez nich szczatkowa telefonie mobilna;)

Awatar użytkownika
deliad
Reactions:
Posty: 3638
Rejestracja: 28 marca 2010, 10:24
Lokalizacja: Kostrzyn nad Odrą
Nickpage: https://krysztalyczasu.pl/profile/deliad
Has thanked: 5 times
Been thanked: 52 times

Post autor: deliad » 28 lutego 2013, 11:44

Ej, ej ! W planie druida nic nie było o zajeżdżaniu koni!

Araven
Reactions:
Posty: 8334
Rejestracja: 13 lipca 2011, 14:56
Has thanked: 1 time
Been thanked: 1 time

Post autor: Araven » 28 lutego 2013, 14:06

Druid wezwał moc Sharami zmieniając się w wielkiego Błotnego Smoka, Tan Vader w płytowej zbroji wskoczył na grzbiet bestii, ruszyli ku osazdie Sakumbe, Ellardi, dwaj Elfowie oraz pozostali z waluzyjskiej grupy uderzeniowej, wsiedli na elfickie konie, nawykłe do poruszania sie w Pradawnej puszczy, mimo zblizającej sie nocy grupa ruszyła, prowadzona pzrez elfich przewodników. Tempo nie jest zawrotne z racji na teren i noc, ale i tak znacznie szybsze niż marsz pieszo. Przed wieczorem kolejnego dnia dotrze grupa konna. Druid z Urukiem za jakąś godzinę dolecą.
Podczas jazdy czy to konnej czy lotu na smoku, ciśnie się wam do umysłów kolejna wizja, jakby możliwej przyszłości, jeśli zawiedziecie:
W zapomnianej przez bogów krainie Kos w Pradawnej Puszczy czyha starożytne zło, a armie z dawna umarłych maszerują w bój. Podniesiona ze zbiorowych mogił i zrujnowanych grobowców armia Nieumarłych zbiera się pośród gruzów i otwartych grobów tego cieszącego się złą sławą niewielkiego królestwa. Na uroczyskach i pośród wrzosowisk stworzenia mroku, które przez tysiące lat nawiedzają Ludzi w koszmarach, wychodzą na wolność ze swych kurhanów i zniszczonych zębem czasu mauzoleów. W mroku wieczności słychać chrzęst ocierających się o siebie kości, jęki i szczęk pordzewiałego rynsztunku.

Oto z woli Nieumarłego księcia Wampirów i z mocy Nekromancji narasta śmiertelna groza nadciąga horda Nieumarłych.

Stawienie czoła legionom Nieumarłych jest przerażającym doświadczeniem. Nad
głowami gromadzą się, pochodzące nie z tego świata, burzowe chmury, które
odbierają słońcu moc i kładą się cieniem na polu bitwy. W mroku podnosi się
wrzawa nietoperzy i potworne wycie wilków. Na skrzydłach wiatru nadciąga
mroźne powietrze, które przepełnia strachem serca śmiertelników.

W waszej wizji armię prowadzi Prastary Wampir stwórca i dowódca legionu Nieumarłych.
Obdarzony nadprzyrodzoną siłą i szybkością, przepojony mocą Nekromancji Wampir jest
zabójczym wojownikiem i czarownikiem. Wiedziony pragnieniem dominacji
nad żywymi, wskrzesił wojowników z antycznych pól bitewnych i przywołał ich
z omszałych grobowców, by zakończyć panowanie śmiertelników i objąć rządy nad
tymi, którym uda się przeżyć; on, nieśmiertelny, bezlitosny imperator Nieumarłych.


Kierowane wolą Wampira ciągną stada wiernych niczym ogary Cmentarnych
Ghuli kanibali wypatrujących uczty na ciałach żywych. Na jego rozkaz luźne
gromady Zombie o bezrozumnych, martwych oczach prą naprzód, powłócząc
nogami. Ich poszarpane ciała i słabe kości posklecano w całość uzupełniając braki
skrawkami odzienia, drewnem i metalem.

Za nimi maszerują niekończące się szeregi Szkieletowych Wojowników, uzbrojonych w prastare miecze i tarcze z brązu.W pustych oczodołach pobłyskuje złowrogi ogień, a ich marsz jest nieustępliwy.

Na magiczny zew Wampira potępione dusze opuszczają miejsce swego spoczynku, by
błąkać się w mglistym półmroku. Ich skowyt przeszywa serca, a ich mroźny dotyk jest
śmiertelny dla wszystkiego, co żyje. Pośród legionu Nieumarłych przemykają migoczące
piekielną energią Upiory z Kurhanów i Grobowcowe Banshee, głodne ciepła żywego
ciała.

Na rozkaz nikczemnych lordów zakute w prastare pancerze Upiory podnoszą
do ataku złowieszcze, połyskujące diabelską mocą ostrza. Walczą pieszo jako
Grobowa Straż lub wierzchem na Szkieletowych Rumakach jako Czarni Rycerze,
a są zdolni usiec najtwardszego nawet wroga jednym ciosem swej zaklętej broni.

W mroku rozlega się złowróżbne warczenie oto wiedzione pragnieniem krwi,
którego nie da się ugasić, ruszają na łowy Varghulfy, monstrualne bestie. Gotowość
do zadawania śmierci znać w napiętych mięśniach, których siła dorównuje sile ich
kłów i twardości ich szponów.

Po burzowym niebie krążą na skórzastych skrzydłach Wielkie Nietoperze, obok których, na grzbietach Ożywionych Smoków i innych obmierzłych skrzydlatych stworów, szybują złowieszczy wojownicy.

Ostatnio zmieniony 28 lutego 2013, 16:11 przez Araven, łącznie zmieniany 1 raz.