Postać, rzucająca czar, musi wykonać następujące czynności:
- Wybrać jaki czar i na kogo lub na co będzie rzucany (należy bezzwłocznie poinformować o tym MG).
- Wykorzystać PM do jego rzucenia i ew. odpisać od PM, zgromadzonego w amulecie.
- Poprawnie wypowiedzieć formułę czaru – jest to sprawdzane rzutem na UM.
- Uspokoić swój umysł po rzuceniu czaru przez okres równy jego wywołaniu.
Efekt wielu czarów zależy od tego, czy przeciwnik obroni się przed nimi dzięki odpowiedniej odporności. Sprawdza się to rzutem na tę odporność, pomniejszonym ewentualnie o Antyodporność, uzależnioną od POZ rzucającego i jego UM (odejmuje się 1 punkt na każdy POZ rzucającego, jeśli jego UM nie były mniejsze niż 100, ew. 2 punkty jeżeli jego UM nie były mniejsze niż 200 itd.
Postać, której nie powiedzie się rzucenie czaru (nieudany rzut na UM) traci potencjał magiczny, który nań zużyła oraz musi odpocząć przynajmniej do końca bieżącej rundy.
Rzucanie czaru (bez względu na to, w jaki sposób) trwa tyle, ile wynosi jego opóźnienie. Jest ono liczone w segmentach. Każdy segment zmniejsza o 10 Szybkość postaci rzucającej. Jeżeli opóźnienie jest większe od całkowitej SZ postaci, to czar będzie rzucany jeszcze w następnej rundzie, gdyż opóźnienie nie mieszczące się w tej rundzie przechodzi do następnej. Po udanym rzuceniu czaru postać odpoczywa tyle, ile trwało jego rzucanie, a więc przy skomplikowanych czarach często trzeba odpoczywać dłużej niż jedną rundę.
