Żarłocznik – kartka z bestiariusza

Zawsze uważałem, że śmierć głodowa jest najbardziej przerażającym doświadczeniem dla każdej żywej istoty, lecz te odrażające istoty sprawiły, że przestałem postrzegać okropieństwo śmierci z głodu jedynie w stosunku do żywych stworzeń. Spróbujcie sobie wyobrazić nienasycony głód, nieodpartą żądzę pożerania jadła – i wierzcie, że wasze wyobrażenia i tak w niczym nie oddają żądzy trawiącej żarłocznika. Gnany impulsem nakazującym pochłaniać ciała śmiertelników, żarłocznik potrafi pożerać swe ofiary z nieprawdopodobną wręcz szybkością. Zastanawiam się wręcz, czy ów stwór wierzy w możność odwrócenia swego losu poprzez skonsumowanie wystarczającej ilości mięsa. Moje obserwacje i doświadczenia związane z żarłocznikami każą powątpiewać w takie przeświadczenie – profesor Viktor Pendrake.

Czasami nieszczęśnicy zmarli śmiercią głodową powracają do życia pod postacią budzących zrozumiałą grozę żarłoczników, przeistaczając się w nieumarłe potwory ogarnięte przemożnym głodem i żądzą pożerania organów rozumnych istot. Nie potrafiąc aakceptować swej śmierci i chcąc nasycić głód, te odrażające martwiaki nawiedzają odludne okolice wiecznie szukając nowych ofiar, z postrzępioną rozdartą skórą i resztkami świeżo pożartych zdobyczy wyciekającymi poprzez dziury w ciałach.

Stary tordorański folklor opisuje żarłoczników jako ludzi, którzy zmarli powolną głodową śmiercią po zabłądzeniu na rozległych mokradłach Wythmooru. W próbie ratowania się przed zgubą niektórzy z nich mieli jakoby mordować i zjadać współtowarzyszy tułaczki, ściągając tym samym na siebie klątwę przeistoczenia w żarłocznika. Można sądzić, że w ludowych podaniach kryje się jakaś cząstka prawy, albowiem najwięcej przypadków pojawienia się żarłoczników odnotowano na ziemiach Starego Tordoru, lecz obszar ich występowania bynajmniej nie ogranicza się do jedynie tej krainy. Pomimo zawartych w tordorańskich legendach przesłanek sugerujących, że żarłocznik może zrodzić się wyłącznie z człowieka, istnieje wystarczająco wiele dowódów na to, że przeistoczenia w tego drapieżnego martwiaka może doświadczyć przedstawiciel każdego rozumnego gatunku zmarły śmiercią głodową. Odrzucając wszelkie inne rodzaje strawy, żarłoczniki pożywiają się wyłącznie organami wewnętrznymi żywych istot i atakują równie ochoczo ludzi, co krasnoludy, elfy, trollaki i ogruny.

Żarłoczniki przemieszczają się po Żelaznych Królestwach na oślep, bezustannie poszukując nowych źródeł pożywienia. Podróżują chętniej po zmroku niż za dnia, preferując ciemności. W ciągu dnia ukrywają się w ciemnych miejscach, ustawicznie obserwując w milczeniu swe otoczenie. Kiedy dostrzegają potencjalną zdobycz, ich zachowanie ulega drastycznej i budzącej grozę zmianie. Porzucają wówczas bezmyślne krążenie po okolicy i rozpoczynają tropienie ofiary z wystarczającą ostrożnością, by nie zdradzić od razu swej obecności. Zamiast bezmyślnego ataku martwiak stara się wyprzedzić ofiarę i zaczaić na drodze jej marszruty. Walczy za pomocą zdeformowanych dłoni przeistoczonych na podobieństwo pazurów, a jego celne ciosy posiadają nadnaturalną zdolność osłabiania ofiar. Wyczerpani walką, przeciwnicy stają się łatwą zdobyczą dla żerującego na nich następnie martwiaka. Jeden po drugim, żarłocznik pożera wszystkie organy wewnętrzne ofiary pozostawiając po sobie jedynie zakrwawiony wypatroszony pazurami zezwłok. Konsumując coraz więcej wnętrzności staje się bardziej niebezpieczny i silniejszy, niemniej jednak jego zdobycz nie jest w stanie nasycić nienaturalnego głodu. Pożywienie nie ulega strawieniu, tylko gnije i wycieka pod postacią płynów organicznych z cielska żarłocznika, zmuszając go do kontynuowania upiornej uczty.

Co jeszcze bardziej przerażające, istota zabita przez żarłocznika – o ile nie została pozbawiona głowy – w przeciągu kilku dni powróci do życia w postaci tego odrażającego monstrum, żądna takiej samej potwornej strawy. Czasem martwiaki te podążają śladem swego upiornego rodziciela pożywiając się ochłapami i rosnąc z czasem w silną liczebnie grupę, która stanowi śmiertelne zagrożenie dla napadniętych na gościńcach wędrowców.

Kiedy żarłocznik zwietrzy ofiarę, podejmuje za nią pościg bez dbałości o własne bezpieczeństwo. Stając w obliczu wyboru ofiary atakuje zawsze tę najbliższą, starając się osłabić ją za pomocą nadnaturalnej mocy, a następnie zamordować. Pokonawszy ofiarę żarłocznik przystępuje natychmiast do jej konsumpcji, nie reagując na zadawane mu w międzyczasie obrażenia i nie dając się w jakikolwiek sposób odwieść od koszmarnej uczty. Jeśli po zakończeniu uczty w pobliży wciąż znajdują się inne ofiary, żarłocznik może użyć pozyskanej energii do spotęgowania efektów swych ciosów bądź wyleczenia odniesionych obrażeń, po czym przystępuje do następnego ataku. Nie interesują go wnętrzności zwierząt, tylko istot inteligentnych.

PHY 9, SPD 5, STR 5, AGL 3, PRW 3, POI 2, INT 1, PER 3, WILL 10, DEF 11, ARM 13, INIT 16. Detect 4, Sneak 5, Tracking 4. Żywotność 9, rozmiar średni, poziom wyzwania 8.

Pazury x2, MAT 5, POW 3, P+S 8. Cecha Dotyk głodu – żywa istota trafiona pazurami otrzymuje na czas jednej rundy karę -2 do SPD, DEF i STR.

Zasady specjalne

Pożeranie organów – Żarłocznik może poświęcić pełną akcję na wydarcie z ciała i pożarcie organów wewnętrznych przeciwnika, którego pokonał w walce, zyskując w ten sposób jeden trupi znacznik za każdą ofiarę (ale maksymalnie trzy). W trakcie gry trupie znaczniki pozwalają potworowi na usunięcie wszystkich obrażeń, wykonanie dodatkowych ataków bądź podrasowanie rzutu na trafienie czy zranienie. Żarłocznik może też użyć trupiego znacznika do automatycznego zaliczenia testu Twardziela.

Mroczne wskrzeszenie – Postać uśmiercona przez żarłocznika sama staje się martwiakiem w przeciągu 1k3 dni, o ile zwłoki nie zostaną wcześniej pobawione głowy. Nowopowstały żarłocznik zyskuje atuty Pożeranie organów, Mroczne Wskrzeszenie, Groza [15], Twardziel, Martwiak oraz +3 Budowa, +2 Siła i -2 POI, -2 Intelekt. Nowopowstały żarłocznik posiada liczbę Punktów Witalności równą nowej wartości Budowy oraz dwa ataki pazurami o POW 3 z cechą Dotyk głodu.

Groza [15] – Żarłocznik wzbudza grozę [15].

Twardziel – Jeśli żarłocznik zostanie wyeliminowany z gry, należy rzucić 1k6. Wynik 5 i 6 oznacza wyleczenie 1 Punktu Witalności i zamianę statusu wyłączony z walki (disabled) na powalony (knocked out).

Martwiak – Żarłocznik jest istotą nieumarłą i nigdy nie ucieka.

Wiedza o żarłocznikach

Bohater może wykonać test Wiedza (Martwiaki) w celu przypomnienia sobie informacji o tym rodzaju stworzenia.

8: Żarłocznik to martwiak pożerający organy wewnętrzne żywych istot rozumnych. Jeśli zdoła uśmiercić ofiarę, natychmiast przystępuje do jej pożerania, dając ocalałym z napaści pewną szansę na udaną ucieczkę. Po skonsumowaniu zdobyczy staje się bardziej niebezpieczny.

10: Czasami ofiary śmierci głodowej powracają do życia pod postacią żarłoczników. Ich ofiary również doznają przeistoczenia w tego martwiaka.

12: Dotknięcie żarłocznika kryje w sobie nadnaturalną moc, wysyjąc z
ofiary energię życiową i osłabiając ją na czas wystarczający do zadania śmiertelnego ciosu.

14: Napotkane w grupie, żarłoczniki składają się najczęściej z martwiaka będącego stworzycielem upiornego stada oraz jego wskrzeszonych mocą klątwy ofiar.

Opis żarłocznika (oryg. hollowed) zapożyczony z magazynu No Quarter #51. Tłumaczenie własne. Wszystkie prawa autorskie zastrzeżone dla Privateer Press.

Bookmark the permalink.

4 Comments

  1. Przeglądając nową edycję Monsternomiconu zauważyłem, że autorzy zmienili swe podejście do niektórych stworzeń. W 1ed żarłocznik był efektem mrocznego rytuału odprawianego przez kult Żmija przesiąknięty sekretnymi wpływami Thamar. Ofiary składane w ofierze Żmijowi powracały do życia pod postacią żarłoczników, by żywiąc się wnętrznościami mordowanych ludzi odzyskać w końcu własne ciało i wtopić się w społeczeństwo pod maską pozornego życia.

    W 2ed martwiak ten został zasadniczo uproszczony, ale postaram się wrzucić Wam w wolnej chwili dokładny opis jego wcześniejszej postaci, bo wydaje mi się dużo ciekawsza od obecnej.

  2. Bardzo ciekawa istota i oryginalna.

  3. Walking Dead normalnie. Zombiaki już nawet do IK się dostały:)

    A na poważnie, to niezłe twardziele z tych żarłoczników. Trudny orzech do zgryzienia, szczególnie jeśli ma znaczniki.

    Pierwszoedycyjna wersja rzeczywiście wydaje się ciekawsza.

  4. No to czekam na pierwotny opis potwora bo brzmi ciekawie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *