Kendrzy

Historia

Kandrzy lub Kenderzy jako rasa nie posiadają swojej długiej historii. Za stworzenie i wprowadzenie ich na Orchię odpowiedzialność ponosi Bell. Bóg ten, jak większość innych bogów, chciał posiadać własną rasę i dał początek kendrom. Jednak, już na wstępie zniechęcił się nią z dwóch powodów. Rasa była za niska i jakaś taka mało postawna, z drugiej zaś strony zbyt przyjacielska jak na jego boski gust. Postanowił, że zostawi ich w takiej formie i powróci do swojego dzieła w bardziej sprzyjających okolicznościach. Niestety po dziś dzień nie dokończył swego dzieła, może nie znalazł czasu lub co bardziej prawdopodobne, szkoda mu zniszczyć swoje pierwsze stworzenie mimo, iż nie do końca mu wyszło.

Kendrzy pozostawieni sami sobie, jakoś nie specjalnie się tym przejęli. Ich dobroduszna natura, łatwość nawiązywania kontaktów, łatwość zdobywania wszelkiego rodzaju dóbr oraz prostolinijność pozwoliły im się wtopić w istniejące na Orchii społeczeństwa. Największymi ich przeciwnikami są oczywiście orki o praworządnym charakterze, które zmniejszyły liczebność kendrów do minimum. Uważają oni kendrów, za podrasę i każdego osobnika traktują, jak złodzieja, którego należy natychmiast zgładzić. Oczywiście kendrzy, żadnej urazy nie roszczą do swoich prześladowców, za wyjątkiem tego, że tak często orki nazywają ich złodziejami.

Ciężko też mówić, w przypadku tej rasy, o jakiejkolwiek historii kendrów. Nie spisują oni jej i nie bardzo się nią przejmują. Za to na poczekaniu są w stanie rozpisać swoje drzewo genealogiczne do 30 pokolenia wstecz. Są wyśmienitymi opowiadaczami i gawędziarzami. Czy mówią prawdę, jeszcze nikt nie sprawdził. Chociaż niejeden gnom, ze swym ścisłym umysłem, próbował.

Wygląd

Istoty te są niewysokich rozmiarów. Swoim wzrostem dorównują krasnoludom, chociaż są od nich o wiele szczuplejsi i nie posiadają zarostu na brodzie. Wyglądem mogą przypominać niziołki, jednak noszą znacznie dłuższe włosy, zazwyczaj związane w kucyk oraz posiadają mniejsze stopy. Najczęstszą jednak pomyłką jak przydarza się kendrom jest porównywanie ich do dzieci ludzkich lub elfich. Elfich, ponieważ mają dość szczupłą budowę ciała oraz delikatnie spiczaste uszy, do ludzkich ponieważ rysy twarzy oraz wygląd zewnętrzny bardzo ich przypomina, mimo, iż są to dorosłe osobniki swojej społeczności. Kendrzy są z natury istotami ciepłolubnymi stąd ich zamiłowanie do wszelkiego rodzaju kubraków i serdaków. Wkładają je nawet przy dość ciepłej temperaturze. Wrodzona ciekawość gna ich jednak w miejsca gdzie jest bardzo zimno i tam również można ich spotkać.

Tryb życia

Kendrzy żyją właściwie we wszystkich rejonach, gdzie przebywają rozumne rasy. Ze względu na ich niewielką społeczność oraz dużą ruchliwość, nie można spotkać ich za wielu w jednym miejscu. Nie posiadają również wielkich miast ani hierarchii społecznej. Zajmują się głównie uprawą ziemi oraz hodowlą małych koni zwanych kucykami. Wśród kendrów te zwierzęta są traktowane, jak rodzina. Dlatego bardzo rzadko decydują się oni na sprzedaż tych zwierząt. Kucyki kenderskie charakteryzują się podobieństwem do swoich właścicieli, czyli duża przyjaźń i więź z właścicielem, są dość wytrzymałe jak na swój rozmiar, wszędobylskie i ruchliwe oraz posiadają ogromną odporność na strach. Z tego powodu bardzo poszukiwane wśród osób, które chcą się wybrać na bardzo niebezpieczne i straszne wyprawy, a nie maja ochoty nosić swojego ekwipunku. Populacja kendrów, jest bardzo niewielka, ponieważ – po pierwsze są zbyt ruchliwi by zagościć długo w jednym miejscu, co zupełnie nie sprzyja zakładaniu rodziny, po drugie – są tępieni przez wiele ras rozumnych, które uważają ich za zwyczajne szkodniki, zupełnie nie rozumiejąc natury kendrów, po trzecie kendrzy mają problem z zakochaniem się, nie rozumieją tego stanu, podobnie jak stanu obezwładniającego lęku – ale o tym w innym miejscu i po czwarte i ostatnie – kobiety w społeczności kendrów stanowią zaledwie 25%.

Specjalne zdolności

Zdolności te nie występują u wszystkich kendrów, przy każdej z nich trzeba rzucić kostką k100 czy dany osobnik ją posiada.

Odporność na strach (90%) – powoduje szansę drugiego rzutu na strach jeśli pierwszy był nieudany. Prócz tego, w żaden sposób nie da się zmniejszyć odporności na strach (na stałe) za pomocą czarów, czy zdolności. Kender jest w stanie wystraszyć się czegoś, jednak jego odporność na strach stale rośnie (raz osiągnięta wartość nie może być nigdy zmniejszona).

Lepkie palce (90%) – Jeśli Kender znajduje się przez ponad godzinę w grupie powyżej 10 innych osobników (dowolnej rasy), nie jest skrępowany, nie ma szczególnego zajęcia i nikt go nie pilnuję. Należy rzucić kostką k10 w celu sprawdzenia ile przedmiotów zmieniło właściciela na sakwy kendra. Przedmioty muszą być niewielkich rozmiarów max 10 cm. oraz muszą być niezbyt należycie zabezpieczone. Jest szansa około 3% na każdy przedmiot, iż ten przedmiot jest rzadki i może być np. magiczny. Kender puszczony na targ samopas, jednak z osobami, które go pilnują, jeśli wpadłby w kłopoty, jest w stanie przynieść naprawdę pokaźną liczbę mniej bądź bardziej wartościowych przedmiotów. Osoby, które padną ofiarą kendra, mogą wykonać rzut obronny na zaskoczenie (2/10 SZ), jednak żeby go wykonać muszą być poważne przesłanki do takiego rzutu np. dana osoba widziała wcześniej kręcącego się w swoim pobliżu kendra, osoba doskonale zna tę rasę, osoba jest złodziejem (oczywiście o tym czy rzut należy wykonać decyduje MG).

Odporność na zakochanie (90%) – kendrzy bardzo rzadko doświadczają tego stanu. W przypadku wpływania w jakikolwiek sposób w celu wzbudzenia tego stanu u kendra, osobnik ten ma dodatkowy rzut w przypadku wcześniejszego niepowodzenia. Przy rzutach na reakcję do osobników płci przeciwnej tej samej rasy należy zastosować modyfikator –10, przy innej rasie –20 bądź odpowiednio więcej.

Infrawizja (100%) – o zasięgu 2/10 szybkości w metrach.

Samouzdrowienie (100%) – 1 pkt. obrażeń po 8 godzinach wypoczynku.

Zdolności złodziejskie (95%) – każdy kender otrzymuje +10 pkt. do szansy powodzenia do testu przy wszelkiego rodzaju czynnościach związanych ze złodziejstwem, tzn. otwieranie i wyszukiwanie zamków i przejść, uwalnianie innych od zbędnego ciężaru (kradzież), oswobodzenia własnego i innych, wymykania, przemykania, podsłuchiwania itp.

Biegłości: +15 wszelkiego rodzaju hopaki, +10 proce drzewcowe, włócznie typowe, +5 sztylety i noże.

Wojna

Nie spotykane są większe formacje wojenne wśród tej rasy. Jednak posiadają one swoją ulubiona broń tj. Hopak. Broń ta to długa proca, zakończona u dołu metalowym grotem lub zaostrzona w drewnie. Kendrzy doskonale się nią posługują, zarówno jako procą lub włócznią w walce na odległość, jak i w walce wręcz jako broń głównie do obrony o podobnym standardzie jak włócznia. Ma też ona swoje mocne strony przy poruszaniu się na dłuższe dystansy, kiedy służy jako laska do podpierania.

Charakterystyka hopaka

Typ: J lub DW; Zasięg: 50m jako proca lub ¼ SF w metrach jako włócznia; Cena: właściwie nie do kupienia ze względu na przywiązanie właściciela do broni, jednak do dostania na większych targowiskach w cenie 10 sztuk złota (kendrzy raczej zrobią sobie sami drugą sztukę niż kupią ją od kogoś); Waga w SF: 15; Min. SF użycia: 60; Opóź.: 4 sg.; Skuteczność: 120kł (100kł, 80 ob); Wsp. 1/100 obr. x1; Wytrz. Uszk. 30; Obr. +20; At. na run.: 2 strzały lub jedno użycie przy ww; Uwagi: trzymany oburącz podwaja obronę. Broń może być traktowana jako jednoręczna w przypadku walki wręcz, stosuje się wtedy wszystkie modyfikatory wynikające ze specjalizacji w tej broni. Wszystkie współczynniki podane są tutaj dla hopaka normalnego, jednak wśród kendrów istnieje wiele odmian tej broni.

Wyuczeni przedstawiciele tej rasy, ze względu na swoją sporą zręczność i szybkość oraz brak strachu przed wrogiem, mogą stać się naprawdę niebezpiecznym przeciwnikiem.
Ulubiona zbroja kendrów to przede wszystkim różnego rodzaju zbroje skórzane. U kendrów składają się one głównie z szerokich nogawic oraz różnego rodzaju kamizelek i kubraków podszytych futerkami. Farbują oni te skóry na różnorakie jaskrawe kolory. Oczywiście wolą zdecydowanie zbroje nie ograniczające ich wrodzonej szybkości i zręczności, chociaż namówieni przez osoby postronne potrafią założyć również znacznie cięższe zbroje, jednak zazwyczaj długo w nich nie pochodzą. Oprócz zbroi kendrzy namiętnie używają puklerzy jako tarczy, które przymocowują do ramienia.

Magia wśród Kendrów jest dość rzadka. Jednak są oni bardzo zręcznymi istotami i odpowiednio przyuczeni potrafią posługiwać się nawet skomplikowanymi przedmiotami magicznymi. Bez problemy odpowiednie profesje potrafią rzucać czary z pergaminów oraz można spotkać od czasu do czasu kendra-kapłana (ale o tym gdzie indziej).

Społeczeństwo

Jak zostało wspomniane wcześniej kendrzy nie posiadają hierarchii społecznej. Każdy kender jest w pewien sposób przyjacielem innego osobnika tej samej rasy. Uznają oni tytuły stosowane przez inne rasy, jednak mają spory problem ze stosowaniem ich nazewnictwa oraz utrzymaniem dystansu do osób o dużo wyższym statusie niż oni. Z tego powodu często wpadają w problemy. Znane są przypadki kiedy kender zwraca się do wielmoży per Ty.

Wcześniej też zostało wspomniane dlaczego kendrzy rzadko łączą się w pary i zakładają rodziny. Znane są przypadki, gdy kender łączy się w parę z przedstawicielem innej rasy. Z takiego związku bardzo rzadko rodzi się potomstwo, a jeśli nawet to szansa na to, iż będzie posiadało jakiekolwiek cechy kendra jest zaledwie 10%. Jeśli się tak stanie, że dziecko nie posiada żadnych cech kenderskich, rodzic zazwyczaj opuszcza swego partnera i nie zrażając się niepowodzeniem idzie dalej. Jeśli natomiast będzie posiadało ukochane cechy, kender jest gotowy na jakiś czas pozostać w związku, jednak nigdy nie wiadomo na jak długo. Dzieci kendrów stosunkowo łatwo odróżnić od przedstawicieli innych ras, ponieważ zaraz po urodzeniu posiadają długie włosy na głowie.

Wśród kendrów najłatwiej spotkać handlarzy, preferujący głównie handel wymienny (wymiana z kendrem jest jak gra hazardowa, można naprawdę wiele zyskać, jak i stracić prawie wszystko). Często też się spotyka hodowców kucyków oraz rolników. Zazwyczaj ich gospodarstwa są w dość dużym nieładzie, ponieważ kendrzy dość szybko się nudzą pozostawiając zaczęte wcześniej zajęcie.

Kendrzy nie przywiązują zbyt dużej uwagi do majątku. Stąd też ciężko zostać im szanowanymi obywatelami społeczności opierających się na pieniądzu i autorytecie. Jednak ich brak zainteresowania majątkiem w żaden sposób nie wpływa na ich zdolność wyceny lub oceny określonych przedmiotów.

Religia

Kendrzy głównie wierzą w Bella, ale nie z powodu jakiegoś wielkiego ich zainteresowania tym bóstwem, to raczej zasługa samego Bella. Podobno jak bóg Kendrowi tak Kender bogu. Zdarzają się wyznawcy Oriaka, Arianny i Kas-Handila. Podobno Kendrzy wybudowali piękną świątynie Bella, gdzie kształcą się kapłani tego boga. Prawda jednak jest taka, że o ile Kendra-Kapłana idzie spotkać, o tyle tej świątyni nikt jeszcze nie widział. Wyjątkiem są sami kapłani, którzy jednak nie potrafią do niej trafić. Inne rasy rozumne doszły do wniosku, iż ta świątynia to nic innego jak wyobraźnia kendrów i miejsca gdzie trafiają po śmierci.

Kultura

Trudno mówić o jakieś wielkiej kulturze. Głównym dziełem tej rasy jest nieprzebrana ilość hopaków różnej wielkości oraz ich odmian i ulepszeń oraz piękne opowieści o rodzinie (niestety nie wiadomo czy prawdziwe). Wielu osobników, wykorzystuje zdolności oraz łatwowierność i prostolinijność kendrów do własnych potrzeb. Dlatego często postrzegani jako złodzieje, naprawdę są wykorzystywani przez innych, którzy nimi manipulują. Kendrzy jednak bardzo obrażają się jeśli ktoś nazywa ich złodziejami. 80% populacji zajmuje się jednak tą profesją przez nich zwaną lepsza. Częste jest powiedzenie kenderskie na pytanie czym się zajmują? – odpowiadają – lepszą profesją. Znane są również w świecie opowieści, na temat złotych interesów z kendrami oraz równie znane opowieści o interesach, w których kender puścił dobrze zapowiadającego się kupca z torbami. Nie wolno również pominąć kenderskich bardów, bajarzy czy gawędziarzy. Choć nie są zbyt biegłymi śpiewakami, jednak ich zdolność recytatorskie i modulowanie głosu połączone z niemałą fantazją w wymyślaniu różnych historii (mniej bądź bardzie prawdziwych) powoduje, iż są doskonałymi bardami. Często również wynajmowani do opieki nad dziećmi. Mają z nimi świetny kontakt ze względu na swoją naturę oraz to iż jako kendrzy, nigdy tak naprawdę, nie wyrośli ze swej dziecinności, nie ważne w jakim wieku się znajdują.

Tworzenie bohatera

Zdolności rasowe takie jak specjalne zdolności.

Dozwolone profesje: wojownik (20 POZ), złodziej, kupiec (10 POZ), bard, kapłan (15 POZ) oraz dowolna ich konfiguracja dwuprofesyjna.

Wzrost i waga: przedział od 100-150 cm oraz waga od 20-70 kg. Kobiety są minimalnie niższe, jednak zazwyczaj minimalnie cięższe (przedział +/- 5).

Podstawowe współczynniki

Płeć Żyw SF Zr Sz Int Md UM CH Pr Wi Zw O/W
M 70 20 60 60 50 50 40 20 35 +
K 70 25 60 55 50 50 35 20 40 +

Odporności rasowe: 1 – 10, 2 – 30, 4 – 10, 10 – 10.

Wiek: żyją do 200 lat, przy czym rzadko, który osobnik dożywa tak sędziwego wieku, ze względu na problemy w które często ta rasa popada. Trudno określić kiedy zaczyna się ich wiek dojrzały i kiedy wiek starczy. Od kiedy zaczynają mówić i chodzić zmienia się tylko ich sylwetka oraz wygląd zewnętrzny. Nie zmienia dziecięca ufność i fantazja. Inne rozumne rasy przyjęły wiek dojrzewania na 30 lat zaś wiek starczy na 100 lat.

Charakter: ntr-db, ntr-ntr, cho-db, cho-ntr, W bardzo specjalnych przypadkach MG może zezwolić na granie osobnikiem o charakterze ntr-zł np. jeśli postać będzie wyjątkowo dokuczliwa i samolubna lub w przypadku gry kapłanem Bella.

Bookmark the permalink.

3 Comments

  1. Otworzyłem temat na forum – [url]http://www.krysztalyczasu.pl/forum/viewthread.php?thread_id=26[/url] jakby tu nie starczyło miejsca.

  2. sa nawet nawet ale i tak wole czlowieka ;):D

  3. Świetnie,że pojawiła się ta rasa:):):) Gratualcje drogi Danielu:)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *