Kategoria: Żyjąca Orchia

Płytkie, ale zasobne w ryby i inne wodne stworzenia Morze Perłowe, rozciągające się pomiędzy Ciągiem Wysp Grua i wschodnimi wybrzeżami Ciągu Orkusów, od wieków stanowiło źródło pożywienia dla zasiedlających tę część Archipelagu ludów. Wzrost lokalnych populacji, zwłaszcza na ziemiach Imperium Katańskiego, pociągnął za sobą nieuchronnie zwiększony popyt na żywność, toteż od lata roku 9454 łodzie rybackie i statki… Czytaj dalej

Na spokojnych wodach przybrzeżnych Karminu, kilkadziesiąt mil na południe od Przylądka Jurhana i w obszarze zwanym Cieśniną Chalmejską, wznosi się ponad toń morza niewielka wysepka o stromych skalistych brzegach, otoczona białą pianą grzywaczy i kusząca wzrok plamą zieleni pośród błękitu morskiego bezmiaru. Nikt na niej nie żyje, chociaż rosną tam gęste zagajniki, tryskają źródła słodkiej wody,… Czytaj dalej

Regularny świst kolczastych batów tonął w przeraźliwym, aczkolwiek wyraźnie już słabnącym wrzasku chłostanych skazańców. Stojący w otoczeniu swych urzędników naczelnik więzienia wpatrywał się beznamiętnym wzrokiem w krwiste pręgi przecinające do żywego mięsa torsy rozciągniętych na ceremonialnych ramach nieszczęśników. Cały ów spektakl szczerze go nudził, toteż ustawicznie walczył z chęcią przeniesienia spojrzenia na górujący ponad murem więzienia… Czytaj dalej

– Widziałem coś takiego tylko jeden raz w życiu, podczas uroczystości odnawiania traktatów lennych w Ostrogarze dwa lata temu. Gościliśmy wówczas w pałacu rodu Dartuków, rodzicieli sanwara Gushara Dartuka. Byłem, jestem i będę po kres swego życia żołnierzem, nieczułym na piękno gobelinów i rzeźb czy dźwięki lutni, ale ten jeden raz poczułem w sobie zachwyt tak szczery, że po dziś dzień… Czytaj dalej

Mijała pierwsza połowa kosar-ranu 9456 i wody Morza Perłowego zdawały się skrzyć refleksami słonecznego blasku na podobieństwo miriadów klejnotów. Nieliczne śnieżnobiałe obłoki sunęły ospale po lazurowych przestworzach, ale stojący na smukłym dziobie galery tabadański szlachcic świadom był tego, że kapryśna aura mogła ulec zmianie w niebywałe krótkim czasie. Diuk Harraton uniósł powolnym ruchem dzierżone… Czytaj dalej

Kalendarium projektu „Żyjąca Orchia” – lata 9454-9457. Koniec roku 9454 Miesiąc świąteczny roku 9454 okazuje się dla Ostrogaru wydarzeniem bez precedensu w skali ostatnich kilku dekad, ponieważ tym razem obchody noworoczne zaszczyca swą obecnością również przybyła z Balarionu delegacja tamtejszego Katana, reprezentowana przez tana Borgana Hughura, jednego z najbardziej wpływowych doradców władcy… Czytaj dalej

Sprowadzani na ziemie Imperium niewolnicy trafiali w zupełnie dla siebie obcą krainę, zamorskie piekło, którego mieszkańcy posługiwali się niezrozumiałą dla większości nieszczęśników mową, a równie niezrozumiałe prawa pozwalały pojmanych wbrew woli cudzoziemców zakuwać w łańcuchy i pędzić długimi kolumnami po pylistych drogach ku odległym o wiele dni marszu kopalniom złota. Opuszczając pokłady niewolniczych statków przeżywali największy… Czytaj dalej

Wdrożona w życie przy wydatnym wsparciu kultu Oriaka imperialna reforma monetarna (9455-9457) zakończyła się niepodważalnym powodzeniem, ale efekty uboczne tego procesu zaskoczyły wielu jej zwolenników, najbardziej zaś samych pomysłodawców – najwyższego arcykapłana Oriaka kthana Uru Setele oraz duchownych stanowiących grono jego najznamienitszych doradców. Dzięki zręcznej grze politycznej kilku katanickich duchownych… Czytaj dalej

Przełom lat 9455 i 9456 okazał się okresem dramatycznym w skutkach dla wielu wolnych od imperialnej władzy społeczności Kartarii, osiadłych głównie na obrzeżach Archipelagu Centralnego i rządzących się własnymi prawami. Pozbawione ochrony innej niż własne miecze, osady te łupione były w owym okresie jedna po drugiej, pustoszone przez przybyszów z północy żądnych tylko jednego bogactwa: żywego towaru. Imperialni… Czytaj dalej

Kulejący imperialny rynek monetarny do końca drugiej tercji 9455 opierał się na liczących blisko pół tysiąca lat regulacjach prawnych wydanych przez urzędników Katana Gerkaby Jednorękiego i sankcjonujących dwa podstawowe środki płatnicze: pojedynczą sztukę złota oraz pojedynczą sztukę srebra (waluty platynowa i mitrylowa będące od wieków symbolem zbytku i ekscentryzmu nie należały do środków płatniczych bitych przez Imperium, napływając… Czytaj dalej