Goraks – kartka z bestiariusza

Goraksy – wielkie człekokształtne stworzenia zamieszkujące puszcze zachodniego Immorenu – słyną ze zwierzęcej zajadłości stojącej w pozornej sprzeczności z rozwiniętym intelektem oraz zdolnością do komunikowania się za pomocą złożonych warknięć i porykiwań. Potężnie umięśnione i pokryte sierścią, posiadają chwytne przednie łapy zwieńczone długimi pazurami ułatwiającymi kopanie w ziemi bądź rozszarpywanie zwierzyny łownej. Zdolne do odczuwania powodowanego ranami cierpienia, stworzenia te potrafią wpadać w rodzaj krwiożerczego amoku, co czyni je jeszcze groźniejszymi niż zazwyczaj, albowiem goraks ogarnięty szałem potrafi rozerwać łapami wpół konia.

Drapieżniki te zwykły obierać sobie za siedziby groty i pieczary, często powiększając je własnymi siłami. Gromadząc zapasy pożywienia, nader często zwlekają do swych kryjówek jeszcze żywe ofiary, pozostawiając je sobie do późniejszej konsumpcji. Preferują spożywanie mięsa wszelakiego rodzaju, ale przejawiają niepokojące upodobanie do ludziny i osobniki mające kiedyś sposobność skosztowania ludzkiego mięsa często migrują na cywilizowane obszary stwarzając tam ogromne zagrożenie dla mieszkańców. Znane są przerażające historie o całych wioskach pożartych przez wygłodzone goraksy!

Profesor Victor Pendrake z katedry zoologii nadzwyczajnej uniwersytetu w Corvisie poświęcił tym stworzeniom jeden z rozdziałów swego wiekopomnego dzieła o nazwie Monsternomicon, zacytowany poniżej.

Goraks to odległy kuzyn ogruna, aczkolwiek w odróżnieniu od tego drugiego bardzo zezwierzęcony. Z wyglądu stworzenia te przypominają szaleńczą krzyżówkę ogruna z niedźwiedziem. W rzeczywistości mogą być wręcz protoplastami obecnych ogrunów, w przeciwieństwie do swych mających się dobrze potomków stanowiąc gatunek zagrożony rychłym wyginięciem.

Przez ostatnie dziesięciolecia goraksy cierpiały z powodu polowań na ich młode. Do niedawna treserzy dzikich bestii płacili sowicie za młode stworzenia, albowiem wiele armii z upodobaniem korzystało z tych istot w charakterze oddziałów szturmowych. \”Puśćcie przodem graksy!\” – ten okrzyk zwykło się słyszeć nader często na immoreńskich bitewnych polach. Tresowane do walki goraksy ginęły całymi tysiącami. Te, które przeżywały bitwę najczęściej i tak kładły głowę pod topór. Kosztując świeżej krwi w ferworze rzezi wyrywały się spod kontroli, przez co bardziej opłacało się ich zabicie i wytresowanie nowych. Lecz koszt ich wyżywienia i utrzymywanie w karbach dzikiej natury i tak wynosił zbyt wiele, toteż obecnie coraz rzadziej można ujrzeć trzymanego w niewoli goraksa.

Mimo to ciągle jeszcze poluje się na nie w niewielkich ilościach. W przeciągu ostatnich pięćdziesięciu lat w dużych miastach niezwykle popularne stały się walki tych istot na arenach, zwłaszcza w przestępczych kręgach. Byłem całkiem niedawno świadkiem takiej walki i widok przechodzących z rąk do rąk pieniędzy podawanych sobie nad dołem, w którym dwie bestie rozrywały się wzajemnie na strzępy przyprawił mnie o skurcz żołądka. Sam nie wiem, skąd bierze się we mnie współczucie dla tych stworów: być może dlatego, że w rzeczywistości dużo w nich więcej ze zwykłych zwierząt niż potworów. Nader często ostatnimi czasy można je zobaczyć w bratobójczych pojedynkach na arenie w Corvisie i dałbym głowę, że przychodzą tam wysoko usytuowani mieszkańcy tego miasta.

Tak czy owak, rzadko się je teraz łapie żywcem (z wyjątkiem osobników przeznaczonych do walk na arenach). Zamiast tego goraksy poddawane są eksterminacji za każdym razem, kiedy wkraczają na ludzkie terytorium – co z drugiej strony wydaje się zrozumiałe zważywszy na konsekwencje takiego krzyżowania ścieżek obu gatunków. Goraksy są zdecydowanymi mięsożercami, a ludzie często lokują się na samym szczycie ich łańcucha pokarmowego.

I jeszcze jedna interesująca ciekawostka. Powszechnie znane jest powiedzenie \”cuchnie jak graks\”, ale wielu byłoby zaskoczonych wiedzą, że źródłem owego nieprzyjemnego odoru nie jest pot goraksa – czy też podobne mu wydzieliny – a ślina. W przypadku ludzi ślina służy wspomaganiu procesu trawienia, a czasami wyrażaniu czytelnej dezaprobaty wobec niżej urodzonych, lecz dla goraksa posiada ogromne znaczenie. Żyjące w stadzie stwory mają w zwyczaju pluć na swoją karmę znakując ją w ten sposób i odstraszając od konsumpcji ziomków. Ślina wykorzystywana jest również w okresie godowym. Samice goraksów wytwarzają wówczas siedmiokrotnie więcej śliny niż zwyczajnie, dosłownie nią ociekając. Dla nas ludzi jest to bez wątpienia odstręczające, ale możecie być pewni, że i tak dzikie samce pod wpływem tego doświadczenia stają się jeszcze bardziej szalone!

Goraks

SPD 5, STR 9, MAT 6, RAT 3, DEF 12, ARM 15, WP 11, INIT 14, Detect 6, Sneak 4.

Pazury (x2) POW 3, P+S 12. Ugryzienie POW 4, P+S 13. Żywotność 20 (własna spirala życia), rozmiar średni, poziom wyzwania 13.

Goraks walczy obiema łapami jednocześnie bez kary do testów. Gryzie ofiary, które wcześniej pochwycił w łapy.

Zaślepiony bólem (Pain Fuelled) – zraniony goraks otrzymuje premię +2 do testów ataku i obrażeń.

Wiedza o goraksach

Bohaterowie mogą pozyskać informacje na temat smolików dzięki udanemu rzutowi na umiejętność Wiedza: zoologia nadzwyczajna, ze stopniowanymi poziomami sukcesu.

8: goraksy to silne człekokształtne stwory zamieszkujące dzikie obszary zachodniego Immorenu.

10: goraksy są z upodobania mięsożercami, wielekrotnie praktykującymi ludożerstwo.

12: goraksy pod wpływem odniesionych ran nader często wpadają w amok przysparzający im jeszcze większej zajadłości i fizycznej siły.

Powyższy artykuł powstał na bazie kompilacji materiałów pochodzących z suplementu Monsternomicon 1 oraz magazynu No Quarter #47. Tłumaczenie własne. Wszelkie prawa autorskie zastrzeżone dla Privateer Press.

Bookmark the permalink.

2 Comments

  1. Chciałbym umieścić w tekście spiralę życia goraksa, ale nie posiadam odpowiedniej ilustracji. Jak to najwygodniej rozpisać w wersji nie-graficznej?

    Proponowałbym taki zapis: Krzepa 8, Ruchliwość 6, Intelekt 6.

  2. Spoko art. więcej tego typu

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *