Czarnogrzyw – kartka z bestiariusza

W gąszczu prastarych lasów Immorenu żerują drapieżniki w wilczej postaci, które swą inteligencją i żarłocznością dalece przewyższają zwyczajne wilki. Stworzenia te, zwane czarnogrzywami bądź smolikami, słyną z mrożącego krew w żyłach wycia oraz równie przerażającej umiejętności wtapiania się w tło leśnego poszycia. Plotka głosi, że chętnie śledzą i zabijają ludzi napotkanych w głuszy, nie lękając się nawet polowań na trolle.

Dorosły samiec smolika sięga sześć do siedmiu stóp wzrostu w kłębie, mierzy dziesięć stóp od nosa po ogon i waży do sześciuset funtów. Jego futro ma ciemnoszarą barwę, w przeciwieństwie do smoliście czarnej i długiej grzywy. Samice są nieznacznie mniejsze od samców i mają dużo ciemniejsze futro, na dodatek zaś potrafią w niezrozumiały sposób zmieniać odcień sierści zyskując dzięki temu zdolność wtapiania się w puszczańskie cienie i półmrok. Zarówno samce jak i samice posiadają potężne umięśnienie, a ich masywne szczęki potrafią miażdżyć nie tylko kości, ale i elementy pancerza.

Samce smolików należą do rzadkości. Zwyczajowe stado zwykło składać się z jednego samca oraz od sześciu do ośmiu samic. W wyjątkowo odludnych i gęstych lasach mogą występować większe stada, ale walczące ze sobą zaciekle o dominację samce nie tolerują rywali w swych watahach, preferując całkowitą dominację nad samicami.

Barbarzyńscy Tharnowie od wielu pokoleń polują na smoliki łapiąc je żywcem i poddając tresurze, najczęściej przygotowując te zwinne i silne drapieżniki do roli wierzchowców dla wojowniczek i tropicielek Tharnów. Chociaż zwykli śmiertelnicy rzadko miewają kontakty z druidami bądź szamanami, krążące po świecie plotki wspominają też u częściowo udomowionych smolikach będących zwierzęcymi towarzyszami tych enigmatycznych puszczańskich postaci.

Poniższy fragment pierwszego tomu Monsternomiconu autorstwa profesora Victora Pendrake z katedry zoologii nadzwyczajnej uniwersytetu w Corvisie opisuje spotkanie sławnego akademika z czarnogrzywami i dowodzi jawnie niebezpieczeństwa reprezentowanego przez te bestie.

Każdy student zoologii nadzwyczajnej musi potrafić odsiewać mity i legendy od rzeczywistości. Nie każda zdumiewająca bestia przewijająca się przez snute przy ogniskach opowieści istnieje. Pamiętając o tym przez długie lata wkładałem opowieści o czarnogrzywach między bajki, dopóki nie uświadomiłem sobie swego błędu natrafiając na te stworzenia wśród zboczy wschodniego Wyrmwallu, gdzie tropiłem pewien gatunek smokowca.

Natrafiwszy na trop trolla ruszyłem jego śladem, lecz drapieżca zwietrzył mą obecność i zawrócił żądny świeżego mięsa. Kiedy rozjuszony stwór runął na mnie dzierżąc w łapie wielką włócznię, z pobliskiego wzgórza dobiegło wycie nadzwyczajnie wielkiego wilka. Istota ta natychmiast skojarzyła mi się w myślach z lwem, przez wzgląd na gęstą grzywę oraz potężnie umięśniony korpus. Wspaniałe stworzenie, lecz z miejsca jąłem się lękać o jego życie, kiedy skoczyło w stronę trolla, bo niewiele drapieżników może sprostać wyzwaniu ucieleśnionym przez dorosłe trolle. Dopiero w ostatniej chwili spostrzegłem ledwie zauważalne poruszenia w ciemnym poszyciu lasu wokół bestii, a wtedy przestrzeń dookoła trolla zaroiła się od wilków skaczących z zaskoczenia na drapieżcę.

Troll walczył mężnie, lecz zdołał dźgnąć włócznią zaledwie jednego wilka, nim reszta stada nie powaliła go na ziemię i nie zaczęła rozszarpywać. Przyglądając się tej scenie w zdumieniu pojąłem, że ukryte dotąd w mroku lasu wilki były nieco mniejsze od osobnika wyjącego na wzgórzu, kojarzące się z pozbawionymi grzyw samicami. Stałem się znienacka świadkiem wyrafinowanego i przebiegłego rytuału łowieckiego. Samiec przykuł uwagę ofiary pozwalając podkraść się bliżej samicom i zadać w ułamku chwili śmiertelny cios. Stado pożywiło się i zniknęło w górskim lesie. Jeden z wilków zatrzymał się na krawędzi puszczy spoglądając w moją stronę w budzący ciarki sposób, jakby chcąc mnie przestrzec groźnym wyrazem swych ślepiów przed podążeniem śladem watahy.

Samica smolika

SPD 7, STR 7, MAT 6, RAT 2, DEF 13, ARM 12, WP 8, INIT 14, Detect 6, Sneak 6

Ugryzienie POW 3, P+S 10. Żywotność 8, rozmiar średni, poziom wyzwania 4.

Drapieżnik z powołania (Cull the Weak) – smolik otrzymuje premię +1 do testów ataku i obrażeń przeciwko zranionym przeciwnikom.

Doskonały tropiciel (Flawless Tracker) – smolik posiada umiejętność Tropienie 6. Dodatkowo otrzymuje dodatkową kość do testu Tropienia, jeśli idzie tropem żywej istoty.

Kamuflaż (Shadow Camouflage) – w ramach szybkiej akcji samica smolika potrafi zmienić odcień swego futra przybierając barwę półmroku, w którym się skrywa. W rezultacie na okres jednej rundy zyskuje status Ukryty. Ataki zasięgowe oraz magiczne wyprowadzane z dystansu trzydziestu lub więcej stóp (5 cali w skali taktycznej) automatycznie chybiają. Zdolność kamuflażu nie działa na obszarze silnie oświetlonym.

Samiec smolika

SPD 7, STR 7, MAT 7, RAT 2, DEF 15, ARM 14, WP 9, INIT 16, Detect 7, Sneak 5.

Ugryzienie POW 3, P+S 10. Żywotność 8, rozmiar średni, poziom wyzwania 8.

Drapieżnik z powołania (Cull the Weak) – smolik otrzymuje premię +1 do testów ataku i obrażeń przeciwko zranionym przeciwnikom.

Doskonały tropiciel (Flawless Tracker) – smolik posiada umiejętność Tropienie 6. Dodatkowo otrzymuje dodatkową kość do testu Tropienia, jeśli idzie tropem żywej istoty.

Przejmujące wycie (Unnerving Howl) – raz w trakcie konfrontacji, w ramach szybkiej akcji, samiec może wydać z siebie przerażające wycie, które wpływa na wszystkie żywe istoty w promieniu 60 stóp (10 cali w skali taktycznej) budząc w nich grozę [16] (wyjątkiem od tej reguły są inne smoliki). Zasady dla grozy znajdują się w podręczniku podstawowym IK RPG na str. 224.

Wiedza o smolikach

Bohaterowie mogą pozyskać informacje na temat smolików dzięki udanemu rzutowi na umiejętność Wiedza: zoologia nadzwyczajna, ze stopniowanymi poziomami sukcesu.

8: smoliki to większe wilki zamieszkujące prastare lasy i polujące czasami na ludzi.

10: samce smolików są większe i silniejsze od samic, te w zamian potrafią wtapiać się w półmrok puszczy.

12: wycie samców smolików potrafi paraliżować członki i wprawiać w skrajne przerażenie.

15: smoliki są często oswajane przez Tharnów, służąc im w roli wierzchowców i zwierząt tropiących.

Powyższy artykuł powstał na bazie kompilacji materiałów pochodzących z suplementu Monsternomicon 1 oraz magazynu No Quarter #44. Tłumaczenie własne. Wszelkie prawa autorskie zastrzeżone dla Privateer Press.

Bookmark the permalink.

One Comment

  1. Udało mi się zdobyć odpowiedni obrazek, w związku z czym czarnogrzyw jak malowany! 🙂

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *