Wiara i bogowie na Orchii
Każda postać na Orchii ma prawo wierzyć w jakiegoś boga. Wybór zależy wyłącznie od niej, jednakże etos wybranego boga musi być zgodny z charakterem i powołaniem postaci. Niekiedy dobrze jest również wziąć pod uwagę rasę postaci, gdyż niektórzy bogowie są szczególnie przychylni wybranym rasom.
Bogowie Orkusa
Ten rozdział, przybliżający sylwetki poszczególnych bogów, posługuje się następującym schematem: po imieniu boga podana jest ulubiona sfera jego oddziaływania, następnie symbol, jakim posługują się jego wyznawcy, potem kolejno rasy, charaktery i profesje, które jego wyznawcy reprezentują bądź mogą reprezentować, wreszcie ofiara, sprawiająca bogu największą przyjemność i, na końcu, specjalne cechy lub umiejętności, którymi bóg może obdarować swoich najbardziej gorliwych wyznawców.
Bogowie praworządni-dobrzy
Ich największa moc objawia się w pierwszym miesiącu roku (Dagin-ran).
- Dagonin Biały – bóg magii i mocy z magią związanych, strzegący jej zasad i potęgi.
- Asteriusz Wielki (z synem Gorlamem Walecznym) – bóg najszerzej pojętego dobra, energii gwiazd, światłości, przeznaczenia, walki orężnej w dobrej sprawie. Gorlam Waleczny jest bogiem szlachetności, odwagi, pomocy i nadziei, bezwzględnej walki ze wszelkimi przejawami zła i chaosu.
Bogowie praworządni-neutralni
Ich największa moc objawia się w drugim miesiącu roku (Orakt-ran).
- Reptillion Wielki – bóg władzy, rządów, spokoju, tradycji i historii; strażnik trwałości królestw i rodów; bóg smoków i inteligentnych gadów.
- Oriak – bóg władzy, bogactwa, pieniędzy, kupiectwa, mądrości, praw i sądów.
Bogowie praworządni-źli
Ich największa moc objawia się w trzecim miesiącu roku (Kosar-ran).
- Katan – bóg złych królestw i złych praw.
- Set – bóg sił zła i ciemności; władca potęg i stworów zła; opiekun gorliwych szerzycieli zła.
Bogowie neutralni-dobrzy
Ich największa moc objawia się w czwartym miesiącu roku (Gabse-ran).
- Graam – bóg życiodajnej energii; opiekun prawa do wiecznego życia, wskrzeszeń, uzdrowień i leczenia.
- Arianna – bogini miłości, obfitości, płodności, dobroci, piękna, sztuki, doskonałości; opiekunka roślin i zwierząt.
Bogowie neutralni-neutralni
Ich największa moc objawia się w piątym miesiącu roku (S-gun-ran).
- Sharami – bogini żywiołów powietrza i ognia.
- Gotam-Gor – bóg ziemi, minerałów, meteorów, gwiazd, żywotności; strażnik trwałości i spójności materii, bogactw natury i równowagi w przyrodzie.
Bogowie neutralni-źli
Ich największa moc objawia się w szóstym miesiącu roku (Bgmaa-ran).
- Bell – bóg rabunku, oszustwa, kradzieży; opiekun złodziei i kupców.
- Morglith – bóg umarłych, śmierci, martwiaków; władca umarłych dusz i strachu.
Bogowie chaotyczni-dobrzy
Ich największa moc objawia się w siódmym miesiącu roku (Kepon-ran).
- Kas-Handil – bóg szczęścia, hazardu, cudów, natchnienia, poezji i ciekawości.
- Pian – bóg przyjemności, seksu, pijaństwa, dowcipu, opiekun niewiernych małżonków, ladacznic i szalonych.
Bogowie chaotyczni-neutralni
Ich największa moc objawia się w ósmym miesiącu roku (Bakis-ran).
- Borgon Ciemny (z żoną Arantą) – bóg zapomnienia, czasu i iluzji, opiekun wszelkich dziwactw. Jego żona to bogini zmienności, iluzji, oczarowań, widziadeł, snów i zwodniczego piękna.
- Gothmed – bóg kataklizmów, burz, sztormów i żywiołu wody.
Bogowie chaotyczni-źli
Ich największa moc objawia się w dziewiątym miesiącu roku (Shnyk-ran).
- Hasar-Grun (Chaos) – bóg zniszczenia, chaosu i negatywnej energii zawartej w chaosie; władca stworów chaosu.
- Nata-Kranta (Siostry Syjamskie) – bogini obłędu, zdrady, szaleństwa, chaosu i jego magii; opiekunka wynaturzeń, okropieństw i strachu.
W ostatnim, dziesiątym miesiącu moc znanych bogów prawie nie sięga Orchii (w praktyce oznacza to zmniejszenie Zauważenia o 10 punktów). Z tego też powodu jest on nazywany Miesiącem Świątecznym (Kart-ran), Miesiącem Pojednania lub czasami Miesiącem Zapomnianych (Fałszywych) Bogów. Regułą jest, że na ten miesiąc zawieszone zostają wszelkie działania wojenne na większą skalę, zaś drobniejsze potyczki, aczkolwiek zdarzają się, są również znacznie rzadsze i mniej intensywne.
Tfam bezimienny
Alternatywni bogowie
Inne spojrzenie na panteon z propozycjami mniejszych i większych zmian.
Katorgan
Historia narodzin ponurego kultu Katorgana sięga czasów panowania Katana Minga Mądrego, który około roku 8400 KI wydał edykt traktujący o ustanowieniu jednej z wysp ciągu Orcusa Świętą Ziemią Rodziny Panującej. Dzięwięciu na 10 synów i córek każdego krewnego rodziny panującej zostało obdarzonych łaską zamieszkania na wyspie władców – Orcus Tanie.
Kompendium wiary
Po wniebowstąpieniu zmienia się sposób spostrzegania świata. Jako naturalną cechę wynikającą z tego procesu bóg uzyskuje zdolność Boskiej Percepcji. W wyniku niej zyskuje możliwość dostrzegania globalnych spraw Orchii, poczynań swych wyznawców i działań innych bogów.
Schizma oriakańska
Wdrożona w życie przy wydatnym wsparciu kultu Oriaka imperialna reforma monetarna (9455-9457) zakończyła się niepodważalnym powodzeniem, ale efekty uboczne tego procesu zaskoczyły wielu jej zwolenników, najbardziej zaś samych pomysłodawców – najwyższego arcykapłana Oriaka kthana Uru Setele oraz duchownych stanowiących grono jego najznamienitszych doradców.
Pożegnanie Matki Wód
Obrzędy i ceremonie wyznawców El-Amarny powiązane są w przeważającej mierze z morzem, uznawanym za domenę bogini, jej kryjówkę i zarazem wyraziciela jej woli.
Relikwie
W pojęciu podstawowym relikwie to części ciał świętych, które zostały zachowane po ich śmierci i otoczone kultem. Dla potrzeb systemu, pod tym pojęciem zostały umieszczone także przedmioty fizyczne, które zyskały moc magiczną, dzięki wierze istot i interwencji boskiej.
Złoty nóż Oriaka
Niszczycielska inwazja sharanów rozpoczęta pod koniec 9457 obróciła w perzynę wschodnią część Kartarii, niosąc ze sobą śmierć, zniszczenie, nieznane dotąd choroby i epidemię powszechnego głodu. Rolnicze uprawy na Orkusie Wschodnim i Czerwonym oraz w sporej części Tabadanu poszły z dymem, kiedy potężne przemiany półboskie unicestwiały pozornie niezliczone szeregi zamorskich najeźdźców.
Elamarnicka modlitwa do umarłych
Większość liczących się orchiańskich kultów podchodzi ze zrozumiałą niechęcią do nekromancji, uważając pętanie należnej bóstwom duszy z umarłą cielesną powłoką za świętokradztwo graniczące z kradzieżą boskiej mocy.
Ceremonia Trzech Pieśni
Aletha zawahała się. Dzisiejszego ranka dostrzegła bowiem niepewność, ledwie dostrzegalny cień wątpliwości w oczach jej ojca – Farima, gdy po raz ostatni towarzyszył jej w przygotowaniach do najważniejszej w życiu Ertinhee chwili – jedynego celu jej egzystencji – Ceremonii Trzech Pieśni.
Amryta – Nektar Nieumarłego
Pan Umarłych. Wielki Sędzia. Ojciec Nocy. Czaszkogłowy. Morglith znany jest pod wieloma mianami, a czci się go w każdym bez mała zakątku Orchii, czasami otwarcie w majestacie prawa, czasami skrycie i na uboczu.
Rytuał Pancerza Duszy
Wśród wielu mrocznych obrzędów kultu Katana jeden wyróżnia się szczególnie ponurą sławą i budzi grozę wśród czcicieli dobrych bogów. Katanici rzadko rozmawiają na jego temat z innowiercami – nie tyle dla zachowania rytuału w sekrecie, co z chęci spotęgowania atmosfery, jaką wzbudza on w wyznawcach innych kultów.
Rytuał Zniszczenia Pancerza Duszy
Formuła tego rytuału narodziła się na skutek próśb składanych do kapłanów Graama przez postacie powiązane z osobami, których dusze zostały zaklęte w Pancerzach Duszy.
Rytuał Jedności
Sięgający swymi korzeniami teokratycznych tradycji Archipelagu Południowo-Wschodniego z czasów Kartana, asteriański Rytuał Jedności jest niezwykłym mistycznym obrzędem pozwalającym zjednoczyć się duchowo i cieleśnie istotom, które należą do skrajnie odmiennych ras i gatunków i które nie posiadają naturalnej możliwości spłodzenia potomstwa.
Rytuał Tchnienia Węża
Nie wszystkie rytuały odprawiane są w zaciszu marmurowych świątyń, nie wszystkim towarzyszą śpiewy odprawiającej modły kongregacji i dźwięk dzwonów bądź rogów. Istnieją pewne obrządki, po które sięga się przy wtórze bitewnego zgiełku, na polu boju.
Wielkie Pianalia
Świat Orchii jest niepowtarzalny w swoim kolorycie, albowiem każdego miesiąca wchodzi w strefę większych wpływów bóstw o konkretnym charakterze. Owocuje to nie tylko zwiększonym zauważeniem wiernych konkretnego boga ale także szczególnym świątecznym charakterem danego miesiąca, w trakcie którego dochodzi do rozlicznych cudów.
